HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← subruo — definition

Conjugation of subruo

Regular CEFR B1
[ˈsʊb.ru.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego subruō
tū subruis
is / ea / id subruit
nōs subruimus
vōs subruitis
eī / eae / ea subruunt
Indicātīvus imperfectum
ego subruēbam
tū subruēbās
is / ea / id subruēbat
nōs subruēbāmus
vōs subruēbātis
eī / eae / ea subruēbant
Indicātīvus futūrum
ego subruam
tū subruēs
is / ea / id subruet
nōs subruēmus
vōs subruētis
eī / eae / ea subruent
Indicātīvus perfectum
ego subruī
tū subruistī
is / ea / id subruit
nōs subruimus
vōs subruistis
eī / eae / ea subruērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego subrueram
tū subruerās
is / ea / id subruerat
nōs subruerāmus
vōs subruerātis
eī / eae / ea subruerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego subruerō
tū subrueris
is / ea / id subruerit
nōs subruerimus
vōs subrueritis
eī / eae / ea subruerint
Coniūnctīvus praesēns
ego subruam
tū subruās
is / ea / id subruat
nōs subruāmus
vōs subruātis
eī / eae / ea subruant
Coniūnctīvus imperfectum
ego subruerem
tū subruerēs
is / ea / id subrueret
nōs subruerēmus
vōs subruerētis
eī / eae / ea subruerent
Coniūnctīvus perfectum
ego subruerim
tū subruerīs
is / ea / id subruerit
nōs subruerīmus
vōs subruerītis
eī / eae / ea subruerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego subruissem
tū subruissēs
is / ea / id subruisset
nōs subruissēmus
vōs subruissētis
eī / eae / ea subruissent
Imperātīvus praesēns
tū subrue
vōs subruite
Imperātīvus futūrum
tū subruitō
is / ea / id subruitō
vōs subruitōte
eī / eae / ea subruuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— subruere
Īnfīnītīvus perfectum
— subruisse
Īnfīnītīvus futūrum
— subrutūrum esse
Participium praesēns
— subruēns
Participium futūrum
— subrutūrus
Gerundium (genitīvus)
— subruendī
Gerundium (datīvus)
— subruendō
Gerundium (accūsātīvus)
— subruendum
Gerundium (ablātīvus)
— subruendō
Supīnum (accūsātīvus)
— subrutum
Supīnum (ablātīvus)
— subrutū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego subruor
tū subrueris
is / ea / id subruitur
nōs subruimur
vōs subruiminī
eī / eae / ea subruuntur
Indicātīvus imperfectum
ego subruēbar
tū subruēbāris
is / ea / id subruēbātur
nōs subruēbāmur
vōs subruēbāminī
eī / eae / ea subruēbantur
Indicātīvus futūrum
ego subruar
tū subruēris
is / ea / id subruētur
nōs subruēmur
vōs subruēminī
eī / eae / ea subruentur
Coniūnctīvus praesēns
ego subruar
tū subruāris
is / ea / id subruātur
nōs subruāmur
vōs subruāminī
eī / eae / ea subruantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego subruerer
tū subruerēris
is / ea / id subruerētur
nōs subruerēmur
vōs subruerēminī
eī / eae / ea subruerentur
Imperātīvus praesēns
tū subruere
vōs subruiminī
Imperātīvus futūrum
tū subruitor
is / ea / id subruitor
eī / eae / ea subruuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— subruī
Īnfīnītīvus perfectum
— subrutum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— subrutum īrī
Participium perfectum
— subrutus
Participium futūrum
— subruendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary