HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← subruo — definición

Conjugation of subruo

Regular CEFR B1
/[ˈsʊb.ru.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego subruō
subruis
is / ea / id subruit
nōs subruimus
vōs subruitis
eī / eae / ea subruunt
Indicātīvus imperfectum
ego subruēbam
subruēbās
is / ea / id subruēbat
nōs subruēbāmus
vōs subruēbātis
eī / eae / ea subruēbant
Indicātīvus futūrum
ego subruam
subruēs
is / ea / id subruet
nōs subruēmus
vōs subruētis
eī / eae / ea subruent
Indicātīvus perfectum
ego subruī
subruistī
is / ea / id subruit
nōs subruimus
vōs subruistis
eī / eae / ea subruērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego subrueram
subruerās
is / ea / id subruerat
nōs subruerāmus
vōs subruerātis
eī / eae / ea subruerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego subruerō
subrueris
is / ea / id subruerit
nōs subruerimus
vōs subrueritis
eī / eae / ea subruerint
Coniūnctīvus praesēns
ego subruam
subruās
is / ea / id subruat
nōs subruāmus
vōs subruātis
eī / eae / ea subruant
Coniūnctīvus imperfectum
ego subruerem
subruerēs
is / ea / id subrueret
nōs subruerēmus
vōs subruerētis
eī / eae / ea subruerent
Coniūnctīvus perfectum
ego subruerim
subruerīs
is / ea / id subruerit
nōs subruerīmus
vōs subruerītis
eī / eae / ea subruerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego subruissem
subruissēs
is / ea / id subruisset
nōs subruissēmus
vōs subruissētis
eī / eae / ea subruissent
Imperātīvus praesēns
subrue
vōs subruite
Imperātīvus futūrum
subruitō
is / ea / id subruitō
vōs subruitōte
eī / eae / ea subruuntō
Īnfīnītīvus praesēns
subruere
Īnfīnītīvus perfectum
subruisse
Īnfīnītīvus futūrum
subrutūrum esse
Participium praesēns
subruēns
Participium futūrum
subrutūrus
Gerundium (genitīvus)
subruendī
Gerundium (datīvus)
subruendō
Gerundium (accūsātīvus)
subruendum
Gerundium (ablātīvus)
subruendō
Supīnum (accūsātīvus)
subrutum
Supīnum (ablātīvus)
subrutū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego subruor
subrueris
is / ea / id subruitur
nōs subruimur
vōs subruiminī
eī / eae / ea subruuntur
Indicātīvus imperfectum
ego subruēbar
subruēbāris
is / ea / id subruēbātur
nōs subruēbāmur
vōs subruēbāminī
eī / eae / ea subruēbantur
Indicātīvus futūrum
ego subruar
subruēris
is / ea / id subruētur
nōs subruēmur
vōs subruēminī
eī / eae / ea subruentur
Coniūnctīvus praesēns
ego subruar
subruāris
is / ea / id subruātur
nōs subruāmur
vōs subruāminī
eī / eae / ea subruantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego subruerer
subruerēris
is / ea / id subruerētur
nōs subruerēmur
vōs subruerēminī
eī / eae / ea subruerentur
Imperātīvus praesēns
subruere
vōs subruiminī
Imperātīvus futūrum
subruitor
is / ea / id subruitor
eī / eae / ea subruuntor
Īnfīnītīvus praesēns
subruī
Īnfīnītīvus perfectum
subrutum esse
Īnfīnītīvus futūrum
subrutum īrī
Participium perfectum
subrutus
Participium futūrum
subruendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary