HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← subpono — definition

Conjugation of subpono

Regular CEFR B1
[sʊpˈpoː.noː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego subpōnō
tū subpōnis
is / ea / id subpōnit
nōs subpōnimus
vōs subpōnitis
eī / eae / ea subpōnunt
Indicātīvus imperfectum
ego subpōnēbam
tū subpōnēbās
is / ea / id subpōnēbat
nōs subpōnēbāmus
vōs subpōnēbātis
eī / eae / ea subpōnēbant
Indicātīvus futūrum
ego subpōnam
tū subpōnēs
is / ea / id subpōnet
nōs subpōnēmus
vōs subpōnētis
eī / eae / ea subpōnent
Indicātīvus perfectum
ego subposuī
tū subposuistī
is / ea / id subposuit
nōs subposuimus
vōs subposuistis
eī / eae / ea subposuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego subposueram
tū subposuerās
is / ea / id subposuerat
nōs subposuerāmus
vōs subposuerātis
eī / eae / ea subposuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego subposuerō
tū subposueris
is / ea / id subposuerit
nōs subposuerimus
vōs subposueritis
eī / eae / ea subposuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego subpōnam
tū subpōnās
is / ea / id subpōnat
nōs subpōnāmus
vōs subpōnātis
eī / eae / ea subpōnant
Coniūnctīvus imperfectum
ego subpōnerem
tū subpōnerēs
is / ea / id subpōneret
nōs subpōnerēmus
vōs subpōnerētis
eī / eae / ea subpōnerent
Coniūnctīvus perfectum
ego subposuerim
tū subposuerīs
is / ea / id subposuerit
nōs subposuerīmus
vōs subposuerītis
eī / eae / ea subposuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego subposuissem
tū subposuissēs
is / ea / id subposuisset
nōs subposuissēmus
vōs subposuissētis
eī / eae / ea subposuissent
Imperātīvus praesēns
tū subpōne
vōs subpōnite
Imperātīvus futūrum
tū subpōnitō
is / ea / id subpōnitō
vōs subpōnitōte
eī / eae / ea subpōnuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— subpōnere
Īnfīnītīvus perfectum
— subposuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— subpositūrum esse
Participium praesēns
— subpōnēns
Participium futūrum
— subpositūrus
Gerundium (genitīvus)
— subpōnendī
Gerundium (datīvus)
— subpōnendō
Gerundium (accūsātīvus)
— subpōnendum
Gerundium (ablātīvus)
— subpōnendō
Supīnum (accūsātīvus)
— subpositum
Supīnum (ablātīvus)
— subpositū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego subpōnor
tū subpōneris
is / ea / id subpōnitur
nōs subpōnimur
vōs subpōniminī
eī / eae / ea subpōnuntur
Indicātīvus imperfectum
ego subpōnēbar
tū subpōnēbāris
is / ea / id subpōnēbātur
nōs subpōnēbāmur
vōs subpōnēbāminī
eī / eae / ea subpōnēbantur
Indicātīvus futūrum
ego subpōnar
tū subpōnēris
is / ea / id subpōnētur
nōs subpōnēmur
vōs subpōnēminī
eī / eae / ea subpōnentur
Coniūnctīvus praesēns
ego subpōnar
tū subpōnāris
is / ea / id subpōnātur
nōs subpōnāmur
vōs subpōnāminī
eī / eae / ea subpōnantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego subpōnerer
tū subpōnerēris
is / ea / id subpōnerētur
nōs subpōnerēmur
vōs subpōnerēminī
eī / eae / ea subpōnerentur
Imperātīvus praesēns
tū subpōnere
vōs subpōniminī
Imperātīvus futūrum
tū subpōnitor
is / ea / id subpōnitor
eī / eae / ea subpōnuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— subpōnī
Īnfīnītīvus perfectum
— subpositum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— subpositum īrī
Participium perfectum
— subpositus
Participium futūrum
— subpōnendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary