HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← subicio — definition

Conjugation of subicio

Regular CEFR B1
[sʊbˈjɪ.ki.oː]

to forge, counterfeit (having that same connotative sense of substituting fake currency or documents for real ones) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego subiciō
tū subicis
is / ea / id subicit
nōs subicimus
vōs subicitis
eī / eae / ea subiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego subiciēbam
tū subiciēbās
is / ea / id subiciēbat
nōs subiciēbāmus
vōs subiciēbātis
eī / eae / ea subiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego subiciam
tū subiciēs
is / ea / id subiciet
nōs subiciēmus
vōs subiciētis
eī / eae / ea subicient
Indicātīvus perfectum
ego subiēcī
tū subiēcistī
is / ea / id subiēcit
nōs subiēcimus
vōs subiēcistis
eī / eae / ea subiēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego subiēceram
tū subiēcerās
is / ea / id subiēcerat
nōs subiēcerāmus
vōs subiēcerātis
eī / eae / ea subiēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego subiēcerō
tū subiēceris
is / ea / id subiēcerit
nōs subiēcerimus
vōs subiēceritis
eī / eae / ea subiēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego subiciam
tū subiciās
is / ea / id subiciat
nōs subiciāmus
vōs subiciātis
eī / eae / ea subiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego subicerem
tū subicerēs
is / ea / id subiceret
nōs subicerēmus
vōs subicerētis
eī / eae / ea subicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego subiēcerim
tū subiēcerīs
is / ea / id subiēcerit
nōs subiēcerīmus
vōs subiēcerītis
eī / eae / ea subiēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego subiēcissem
tū subiēcissēs
is / ea / id subiēcisset
nōs subiēcissēmus
vōs subiēcissētis
eī / eae / ea subiēcissent
Imperātīvus praesēns
tū subice
vōs subicite
Imperātīvus futūrum
tū subicitō
is / ea / id subicitō
vōs subicitōte
eī / eae / ea subiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— subicere
Īnfīnītīvus perfectum
— subiēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— subiectūrum esse
Participium praesēns
— subiciēns
Participium futūrum
— subiectūrus
Gerundium (genitīvus)
— subiciendī
Gerundium (datīvus)
— subiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— subiciendum
Gerundium (ablātīvus)
— subiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— subiectum
Supīnum (ablātīvus)
— subiectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego subicior
tū subiceris
is / ea / id subicitur
nōs subicimur
vōs subiciminī
eī / eae / ea subiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego subiciēbar
tū subiciēbāris
is / ea / id subiciēbātur
nōs subiciēbāmur
vōs subiciēbāminī
eī / eae / ea subiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego subiciar
tū subiciēris
is / ea / id subiciētur
nōs subiciēmur
vōs subiciēminī
eī / eae / ea subicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego subiciar
tū subiciāris
is / ea / id subiciātur
nōs subiciāmur
vōs subiciāminī
eī / eae / ea subiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego subicerer
tū subicerēris
is / ea / id subicerētur
nōs subicerēmur
vōs subicerēminī
eī / eae / ea subicerentur
Imperātīvus praesēns
tū subicere
vōs subiciminī
Imperātīvus futūrum
tū subicitor
is / ea / id subicitor
eī / eae / ea subiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— subicī
Īnfīnītīvus perfectum
— subiectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— subiectum īrī
Participium perfectum
— subiectus
Participium futūrum
— subiciendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary