Conjugation of stupefacio
/[stʊ.pɛˈfa.ki.oː]/to make, or become, stupid, senseless or numb Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | stupefaciō |
| tū | stupefacis |
| is / ea / id | stupefacit |
| nōs | stupefacimus |
| vōs | stupefacitis |
| eī / eae / ea | stupefaciunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | stupefaciēbam |
| tū | stupefaciēbās |
| is / ea / id | stupefaciēbat |
| nōs | stupefaciēbāmus |
| vōs | stupefaciēbātis |
| eī / eae / ea | stupefaciēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | stupefaciam |
| tū | stupefaciēs |
| is / ea / id | stupefaciet |
| nōs | stupefaciēmus |
| vōs | stupefaciētis |
| eī / eae / ea | stupefacient |
Indicātīvus perfectum
| ego | stupefēcī |
| tū | stupefēcistī |
| is / ea / id | stupefēcit |
| nōs | stupefēcimus |
| vōs | stupefēcistis |
| eī / eae / ea | stupefēcērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | stupefēceram |
| tū | stupefēcerās |
| is / ea / id | stupefēcerat |
| nōs | stupefēcerāmus |
| vōs | stupefēcerātis |
| eī / eae / ea | stupefēcerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | stupefēcerō |
| tū | stupefēceris |
| is / ea / id | stupefēcerit |
| nōs | stupefēcerimus |
| vōs | stupefēceritis |
| eī / eae / ea | stupefēcerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | stupefaciam |
| tū | stupefaciās |
| is / ea / id | stupefaciat |
| nōs | stupefaciāmus |
| vōs | stupefaciātis |
| eī / eae / ea | stupefaciant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | stupefacerem |
| tū | stupefacerēs |
| is / ea / id | stupefaceret |
| nōs | stupefacerēmus |
| vōs | stupefacerētis |
| eī / eae / ea | stupefacerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | stupefēcerim |
| tū | stupefēcerīs |
| is / ea / id | stupefēcerit |
| nōs | stupefēcerīmus |
| vōs | stupefēcerītis |
| eī / eae / ea | stupefēcerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | stupefēcissem |
| tū | stupefēcissēs |
| is / ea / id | stupefēcisset |
| nōs | stupefēcissēmus |
| vōs | stupefēcissētis |
| eī / eae / ea | stupefēcissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | stupeface |
| vōs | stupefacite |
Imperātīvus futūrum
| tū | stupefacitō |
| is / ea / id | stupefacitō |
| vōs | stupefacitōte |
| eī / eae / ea | stupefaciuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | stupefacere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | stupefēcisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | stupefactūrum esse |
Participium praesēns
| — | stupefaciēns |
Participium futūrum
| — | stupefactūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | stupefaciendī |
Gerundium (datīvus)
| — | stupefaciendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | stupefaciendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | stupefaciendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | stupefactum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | stupefactū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | stupefīō |
| tū | stupefīs |
| is / ea / id | stupefit |
| nōs | stupefīmus |
| vōs | stupefītis |
| eī / eae / ea | stupefīunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | stupefīēbam |
| tū | stupefīēbās |
| is / ea / id | stupefīēbat |
| nōs | stupefīēbāmus |
| vōs | stupefīēbātis |
| eī / eae / ea | stupefīēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | stupefīam |
| tū | stupefīēs |
| is / ea / id | stupefīet |
| nōs | stupefīēmus |
| vōs | stupefīētis |
| eī / eae / ea | stupefīent |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | stupefīam |
| tū | stupefīās |
| is / ea / id | stupefīat |
| nōs | stupefīāmus |
| vōs | stupefīātis |
| eī / eae / ea | stupefīant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | stupefierem |
| tū | stupefierēs |
| is / ea / id | stupefieret |
| nōs | stupefierēmus |
| vōs | stupefierētis |
| eī / eae / ea | stupefierent |
Imperātīvus praesēns
| tū | stupefī |
| vōs | stupefīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | stupefītō |
| is / ea / id | stupefītō |
| vōs | stupefītōte |
| eī / eae / ea | stupefīuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | stupefierī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | stupefactum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | stupefactum īrī |
Participium perfectum
| — | stupefactus |
Participium futūrum
| — | stupefaciendus |