Conjugation of studeo
/[ˈstʊ.de.oː]/to dedicate oneself (to), direct one's efforts or attention (to), strive after, be devoted to Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | studeō |
| tū | studēs |
| is / ea / id | studet |
| nōs | studēmus |
| vōs | studētis |
| eī / eae / ea | student |
Indicātīvus imperfectum
| ego | studēbam |
| tū | studēbās |
| is / ea / id | studēbat |
| nōs | studēbāmus |
| vōs | studēbātis |
| eī / eae / ea | studēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | studēbō |
| tū | studēbis |
| is / ea / id | studēbit |
| nōs | studēbimus |
| vōs | studēbitis |
| eī / eae / ea | studēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | studuī |
| tū | studuistī |
| is / ea / id | studuit |
| nōs | studuimus |
| vōs | studuistis |
| eī / eae / ea | studuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | studueram |
| tū | studuerās |
| is / ea / id | studuerat |
| nōs | studuerāmus |
| vōs | studuerātis |
| eī / eae / ea | studuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | studuerō |
| tū | studueris |
| is / ea / id | studuerit |
| nōs | studuerimus |
| vōs | studueritis |
| eī / eae / ea | studuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | studeam |
| tū | studeās |
| is / ea / id | studeat |
| nōs | studeāmus |
| vōs | studeātis |
| eī / eae / ea | studeant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | studērem |
| tū | studērēs |
| is / ea / id | studēret |
| nōs | studērēmus |
| vōs | studērētis |
| eī / eae / ea | studērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | studuerim |
| tū | studuerīs |
| is / ea / id | studuerit |
| nōs | studuerīmus |
| vōs | studuerītis |
| eī / eae / ea | studuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | studuissem |
| tū | studuissēs |
| is / ea / id | studuisset |
| nōs | studuissēmus |
| vōs | studuissētis |
| eī / eae / ea | studuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | studē |
| vōs | studēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | studētō |
| is / ea / id | studētō |
| vōs | studētōte |
| eī / eae / ea | studentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | studēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | studuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | studitūrum esse |
Participium praesēns
| — | studēns |
Participium futūrum
| — | studitūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | studendī |
Gerundium (datīvus)
| — | studendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | studendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | studendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | studitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | studitū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | studētur |
| eī / eae / ea | studentur |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | studēbātur |
| eī / eae / ea | studēbantur |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | studēbitur |
| eī / eae / ea | studēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | studeātur |
| eī / eae / ea | studeantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | studērētur |
| eī / eae / ea | studērentur |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | studētor |
| eī / eae / ea | studentor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | studērī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | studitum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | studitum īrī |
Participium perfectum
| — | studitum |
Participium futūrum
| — | studendum |
Indicātīvus perfectum
| is / ea / id | studitum est |
| eī / eae / ea | studita sunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | studitum erat |
| eī / eae / ea | studita erant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| is / ea / id | studitum erit |
| eī / eae / ea | studita erint |
Coniūnctīvus perfectum
| is / ea / id | studitum sit |
| eī / eae / ea | studita sint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | studitum esset |
| eī / eae / ea | studita essent |