HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← strangulo — definición

Conjugation of strangulo

Regular CEFR B2
/[ˈstraŋ.ɡʊ.ɫoː]/

to choke, suffocate, smother Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego strangulō
strangulās
is / ea / id strangulat
nōs strangulāmus
vōs strangulātis
eī / eae / ea strangulant
Indicātīvus imperfectum
ego strangulābam
strangulābās
is / ea / id strangulābat
nōs strangulābāmus
vōs strangulābātis
eī / eae / ea strangulābant
Indicātīvus futūrum
ego strangulābō
strangulābis
is / ea / id strangulābit
nōs strangulābimus
vōs strangulābitis
eī / eae / ea strangulābunt
Indicātīvus perfectum
ego strangulāvī
strangulāvistī
is / ea / id strangulāvit
nōs strangulāvimus
vōs strangulāvistis
eī / eae / ea strangulāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego strangulāveram
strangulāverās
is / ea / id strangulāverat
nōs strangulāverāmus
vōs strangulāverātis
eī / eae / ea strangulāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego strangulāverō
strangulāveris
is / ea / id strangulāverit
nōs strangulāverimus
vōs strangulāveritis
eī / eae / ea strangulāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego strangulem
strangulēs
is / ea / id strangulet
nōs strangulēmus
vōs strangulētis
eī / eae / ea strangulent
Coniūnctīvus imperfectum
ego strangulārem
strangulārēs
is / ea / id strangulāret
nōs strangulārēmus
vōs strangulārētis
eī / eae / ea strangulārent
Coniūnctīvus perfectum
ego strangulāverim
strangulāverīs
is / ea / id strangulāverit
nōs strangulāverīmus
vōs strangulāverītis
eī / eae / ea strangulāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego strangulāvissem
strangulāvissēs
is / ea / id strangulāvisset
nōs strangulāvissēmus
vōs strangulāvissētis
eī / eae / ea strangulāvissent
Imperātīvus praesēns
strangulā
vōs strangulāte
Imperātīvus futūrum
strangulātō
is / ea / id strangulātō
vōs strangulātōte
eī / eae / ea strangulantō
Īnfīnītīvus praesēns
strangulāre
Īnfīnītīvus perfectum
strangulāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
strangulātūrum esse
Participium praesēns
strangulāns
Participium futūrum
strangulātūrus
Gerundium (genitīvus)
strangulandī
Gerundium (datīvus)
strangulandō
Gerundium (accūsātīvus)
strangulandum
Gerundium (ablātīvus)
strangulandō
Supīnum (accūsātīvus)
strangulātum
Supīnum (ablātīvus)
strangulātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego strangulor
strangulāris
is / ea / id strangulātur
nōs strangulāmur
vōs strangulāminī
eī / eae / ea strangulantur
Indicātīvus imperfectum
ego strangulābar
strangulābāris
is / ea / id strangulābātur
nōs strangulābāmur
vōs strangulābāminī
eī / eae / ea strangulābantur
Indicātīvus futūrum
ego strangulābor
strangulāberis
is / ea / id strangulābitur
nōs strangulābimur
vōs strangulābiminī
eī / eae / ea strangulābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego stranguler
strangulēris
is / ea / id strangulētur
nōs strangulēmur
vōs strangulēminī
eī / eae / ea strangulentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego strangulārer
strangulārēris
is / ea / id strangulārētur
nōs strangulārēmur
vōs strangulārēminī
eī / eae / ea strangulārentur
Imperātīvus praesēns
strangulāre
vōs strangulāminī
Imperātīvus futūrum
strangulātor
is / ea / id strangulātor
eī / eae / ea strangulantor
Īnfīnītīvus praesēns
strangulārī
Īnfīnītīvus perfectum
strangulātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
strangulātum īrī
Participium perfectum
strangulātus
Participium futūrum
strangulandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary