Conjugation of stipulor
[ˈstɪ.pʊ.ɫɔr]to demand a formal promise, to bargain, to covenant, to stipulate Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | stipulor |
| tū | stipulāris |
| is / ea / id | stipulātur |
| nōs | stipulāmur |
| vōs | stipulāminī |
| eī / eae / ea | stipulantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | stipulābar |
| tū | stipulābāris |
| is / ea / id | stipulābātur |
| nōs | stipulābāmur |
| vōs | stipulābāminī |
| eī / eae / ea | stipulābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | stipulābor |
| tū | stipulāberis |
| is / ea / id | stipulābitur |
| nōs | stipulābimur |
| vōs | stipulābiminī |
| eī / eae / ea | stipulābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | stipuler |
| tū | stipulēris |
| is / ea / id | stipulētur |
| nōs | stipulēmur |
| vōs | stipulēminī |
| eī / eae / ea | stipulentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | stipulārer |
| tū | stipulārēris |
| is / ea / id | stipulārētur |
| nōs | stipulārēmur |
| vōs | stipulārēminī |
| eī / eae / ea | stipulārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | stipulāre |
| vōs | stipulāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | stipulātor |
| is / ea / id | stipulātor |
| eī / eae / ea | stipulantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | stipulārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | stipulātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | stipulātūrum esse |
Participium praesēns
| — | stipulāns |
Participium futūrum
| — | stipulātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | stipulandī |
Gerundium (datīvus)
| — | stipulandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | stipulandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | stipulandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | stipulātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | stipulātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | stipulandus |