HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← stagno — definition

Conjugation of stagno

Regular CEFR B1
[ˈstaːŋ.noː]

to cover the land as a lake; to become a pool; to stagnate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego stāgnō
tū stāgnās
is / ea / id stāgnat
nōs stāgnāmus
vōs stāgnātis
eī / eae / ea stāgnant
Indicātīvus imperfectum
ego stāgnābam
tū stāgnābās
is / ea / id stāgnābat
nōs stāgnābāmus
vōs stāgnābātis
eī / eae / ea stāgnābant
Indicātīvus futūrum
ego stāgnābō
tū stāgnābis
is / ea / id stāgnābit
nōs stāgnābimus
vōs stāgnābitis
eī / eae / ea stāgnābunt
Indicātīvus perfectum
ego stāgnāvī
tū stāgnāvistī
is / ea / id stāgnāvit
nōs stāgnāvimus
vōs stāgnāvistis
eī / eae / ea stāgnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego stāgnāveram
tū stāgnāverās
is / ea / id stāgnāverat
nōs stāgnāverāmus
vōs stāgnāverātis
eī / eae / ea stāgnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego stāgnāverō
tū stāgnāveris
is / ea / id stāgnāverit
nōs stāgnāverimus
vōs stāgnāveritis
eī / eae / ea stāgnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego stāgnem
tū stāgnēs
is / ea / id stāgnet
nōs stāgnēmus
vōs stāgnētis
eī / eae / ea stāgnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego stāgnārem
tū stāgnārēs
is / ea / id stāgnāret
nōs stāgnārēmus
vōs stāgnārētis
eī / eae / ea stāgnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego stāgnāverim
tū stāgnāverīs
is / ea / id stāgnāverit
nōs stāgnāverīmus
vōs stāgnāverītis
eī / eae / ea stāgnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego stāgnāvissem
tū stāgnāvissēs
is / ea / id stāgnāvisset
nōs stāgnāvissēmus
vōs stāgnāvissētis
eī / eae / ea stāgnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū stāgnā
vōs stāgnāte
Imperātīvus futūrum
tū stāgnātō
is / ea / id stāgnātō
vōs stāgnātōte
eī / eae / ea stāgnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— stāgnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— stāgnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— stāgnātūrum esse
Participium praesēns
— stāgnāns
Participium futūrum
— stāgnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— stāgnandī
Gerundium (datīvus)
— stāgnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— stāgnandum
Gerundium (ablātīvus)
— stāgnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— stāgnātum
Supīnum (ablātīvus)
— stāgnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego stāgnor
tū stāgnāris
is / ea / id stāgnātur
nōs stāgnāmur
vōs stāgnāminī
eī / eae / ea stāgnantur
Indicātīvus imperfectum
ego stāgnābar
tū stāgnābāris
is / ea / id stāgnābātur
nōs stāgnābāmur
vōs stāgnābāminī
eī / eae / ea stāgnābantur
Indicātīvus futūrum
ego stāgnābor
tū stāgnāberis
is / ea / id stāgnābitur
nōs stāgnābimur
vōs stāgnābiminī
eī / eae / ea stāgnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego stāgner
tū stāgnēris
is / ea / id stāgnētur
nōs stāgnēmur
vōs stāgnēminī
eī / eae / ea stāgnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego stāgnārer
tū stāgnārēris
is / ea / id stāgnārētur
nōs stāgnārēmur
vōs stāgnārēminī
eī / eae / ea stāgnārentur
Imperātīvus praesēns
tū stāgnāre
vōs stāgnāminī
Imperātīvus futūrum
tū stāgnātor
is / ea / id stāgnātor
eī / eae / ea stāgnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— stāgnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— stāgnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— stāgnātum īrī
Participium perfectum
— stāgnātus
Participium futūrum
— stāgnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary