HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← spondeo — definition

Conjugation of spondeo

Regular CEFR B1
[ˈspɔn.de.oː]

to promise for another; to become security for a person, enter bail Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego spondeō
tū spondēs
is / ea / id spondet
nōs spondēmus
vōs spondētis
eī / eae / ea spondent
Indicātīvus imperfectum
ego spondēbam
tū spondēbās
is / ea / id spondēbat
nōs spondēbāmus
vōs spondēbātis
eī / eae / ea spondēbant
Indicātīvus futūrum
ego spondēbō
tū spondēbis
is / ea / id spondēbit
nōs spondēbimus
vōs spondēbitis
eī / eae / ea spondēbunt
Indicātīvus perfectum
ego spopondī
tū spopondistī
is / ea / id spopondit
nōs spopondimus
vōs spopondistis
eī / eae / ea spopondērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego spoponderam
tū spoponderās
is / ea / id spoponderat
nōs spoponderāmus
vōs spoponderātis
eī / eae / ea spoponderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego spoponderō
tū spoponderis
is / ea / id spoponderit
nōs spoponderimus
vōs spoponderitis
eī / eae / ea spoponderint
Coniūnctīvus praesēns
ego spondeam
tū spondeās
is / ea / id spondeat
nōs spondeāmus
vōs spondeātis
eī / eae / ea spondeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego spondērem
tū spondērēs
is / ea / id spondēret
nōs spondērēmus
vōs spondērētis
eī / eae / ea spondērent
Coniūnctīvus perfectum
ego spoponderim
tū spoponderīs
is / ea / id spoponderit
nōs spoponderīmus
vōs spoponderītis
eī / eae / ea spoponderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego spopondissem
tū spopondissēs
is / ea / id spopondisset
nōs spopondissēmus
vōs spopondissētis
eī / eae / ea spopondissent
Imperātīvus praesēns
tū spondē
vōs spondēte
Imperātīvus futūrum
tū spondētō
is / ea / id spondētō
vōs spondētōte
eī / eae / ea spondentō
Īnfīnītīvus praesēns
— spondēre
Īnfīnītīvus perfectum
— spopondisse
Īnfīnītīvus futūrum
— spōnsūrum esse
Participium praesēns
— spondēns
Participium futūrum
— spōnsūrus
Gerundium (genitīvus)
— spondendī
Gerundium (datīvus)
— spondendō
Gerundium (accūsātīvus)
— spondendum
Gerundium (ablātīvus)
— spondendō
Supīnum (accūsātīvus)
— spōnsum
Supīnum (ablātīvus)
— spōnsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego spondeor
tū spondēris
is / ea / id spondētur
nōs spondēmur
vōs spondēminī
eī / eae / ea spondentur
Indicātīvus imperfectum
ego spondēbar
tū spondēbāris
is / ea / id spondēbātur
nōs spondēbāmur
vōs spondēbāminī
eī / eae / ea spondēbantur
Indicātīvus futūrum
ego spondēbor
tū spondēberis
is / ea / id spondēbitur
nōs spondēbimur
vōs spondēbiminī
eī / eae / ea spondēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego spondear
tū spondeāris
is / ea / id spondeātur
nōs spondeāmur
vōs spondeāminī
eī / eae / ea spondeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego spondērer
tū spondērēris
is / ea / id spondērētur
nōs spondērēmur
vōs spondērēminī
eī / eae / ea spondērentur
Imperātīvus praesēns
tū spondēre
vōs spondēminī
Imperātīvus futūrum
tū spondētor
is / ea / id spondētor
eī / eae / ea spondentor
Īnfīnītīvus praesēns
— spondērī
Īnfīnītīvus perfectum
— spōnsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— spōnsum īrī
Participium perfectum
— spōnsus
Participium futūrum
— spondendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary