HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← spicio — definition

Conjugation of spicio

Regular CEFR B1
[ˈspɪ.ki.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego spiciō
tū spicis
is / ea / id spicit
nōs spicimus
vōs spicitis
eī / eae / ea spiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego spiciēbam
tū spiciēbās
is / ea / id spiciēbat
nōs spiciēbāmus
vōs spiciēbātis
eī / eae / ea spiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego spiciam
tū spiciēs
is / ea / id spiciet
nōs spiciēmus
vōs spiciētis
eī / eae / ea spicient
Indicātīvus perfectum
ego spexī
tū spexistī
is / ea / id spexit
nōs speximus
vōs spexistis
eī / eae / ea spexērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego spexeram
tū spexerās
is / ea / id spexerat
nōs spexerāmus
vōs spexerātis
eī / eae / ea spexerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego spexerō
tū spexeris
is / ea / id spexerit
nōs spexerimus
vōs spexeritis
eī / eae / ea spexerint
Coniūnctīvus praesēns
ego spiciam
tū spiciās
is / ea / id spiciat
nōs spiciāmus
vōs spiciātis
eī / eae / ea spiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego spicerem
tū spicerēs
is / ea / id spiceret
nōs spicerēmus
vōs spicerētis
eī / eae / ea spicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego spexerim
tū spexerīs
is / ea / id spexerit
nōs spexerīmus
vōs spexerītis
eī / eae / ea spexerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego spexissem
tū spexissēs
is / ea / id spexisset
nōs spexissēmus
vōs spexissētis
eī / eae / ea spexissent
Imperātīvus praesēns
tū spice
vōs spicite
Imperātīvus futūrum
tū spicitō
is / ea / id spicitō
vōs spicitōte
eī / eae / ea spiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— spicere
Īnfīnītīvus perfectum
— spexisse
Īnfīnītīvus futūrum
— spectūrum esse
Participium praesēns
— spiciēns
Participium futūrum
— spectūrus
Gerundium (genitīvus)
— spiciendī
Gerundium (datīvus)
— spiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— spiciendum
Gerundium (ablātīvus)
— spiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— spectum
Supīnum (ablātīvus)
— spectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego spicior
tū spiceris
is / ea / id spicitur
nōs spicimur
vōs spiciminī
eī / eae / ea spiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego spiciēbar
tū spiciēbāris
is / ea / id spiciēbātur
nōs spiciēbāmur
vōs spiciēbāminī
eī / eae / ea spiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego spiciar
tū spiciēris
is / ea / id spiciētur
nōs spiciēmur
vōs spiciēminī
eī / eae / ea spicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego spiciar
tū spiciāris
is / ea / id spiciātur
nōs spiciāmur
vōs spiciāminī
eī / eae / ea spiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego spicerer
tū spicerēris
is / ea / id spicerētur
nōs spicerēmur
vōs spicerēminī
eī / eae / ea spicerentur
Imperātīvus praesēns
tū spicere
vōs spiciminī
Imperātīvus futūrum
tū spicitor
is / ea / id spicitor
eī / eae / ea spiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— spicī
Īnfīnītīvus perfectum
— spectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— spectum īrī
Participium perfectum
— spectus
Participium futūrum
— spiciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary