HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← sortior — definición

Conjugation of sortior

Regular CEFR B1
/[ˈsɔr.ti.ɔr]/

to divide or distribute Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego sortior
sortīris
is / ea / id sortītur
nōs sortīmur
vōs sortīminī
eī / eae / ea sortiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego sortiēbar
sortiēbāris
is / ea / id sortiēbātur
nōs sortiēbāmur
vōs sortiēbāminī
eī / eae / ea sortiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego sortiar
sortiēris
is / ea / id sortiētur
nōs sortiēmur
vōs sortiēminī
eī / eae / ea sortientur
Coniūnctīvus praesēns
ego sortiar
sortiāris
is / ea / id sortiātur
nōs sortiāmur
vōs sortiāminī
eī / eae / ea sortiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego sortīrer
sortīrēris
is / ea / id sortīrētur
nōs sortīrēmur
vōs sortīrēminī
eī / eae / ea sortīrentur
Imperātīvus praesēns
sortīre
vōs sortīminī
Imperātīvus futūrum
sortītor
is / ea / id sortītor
eī / eae / ea sortiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
sortīrī
Īnfīnītīvus perfectum
sortītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
sortītūrum esse
Participium praesēns
sortiēns
Participium futūrum
sortītūrus
Gerundium (genitīvus)
sortiendī
Gerundium (datīvus)
sortiendō
Gerundium (accūsātīvus)
sortiendum
Gerundium (ablātīvus)
sortiendō
Supīnum (accūsātīvus)
sortītum
Supīnum (ablātīvus)
sortītū

Vox passīva

Participium futūrum
sortiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary