HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← solvo — definition

Conjugation of solvo

Regular CEFR B1
[ˈsɔɫ.woː]

(emotion, feelings) to get rid of, let go of, release, dismiss, loosen Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego solvō
tū solvis
is / ea / id solvit
nōs solvimus
vōs solvitis
eī / eae / ea solvunt
Indicātīvus imperfectum
ego solvēbam
tū solvēbās
is / ea / id solvēbat
nōs solvēbāmus
vōs solvēbātis
eī / eae / ea solvēbant
Indicātīvus futūrum
ego solvam
tū solvēs
is / ea / id solvet
nōs solvēmus
vōs solvētis
eī / eae / ea solvent
Indicātīvus perfectum
ego solvī
tū solvistī
is / ea / id solvit
nōs solvimus
vōs solvistis
eī / eae / ea solvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego solveram
tū solverās
is / ea / id solverat
nōs solverāmus
vōs solverātis
eī / eae / ea solverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego solverō
tū solveris
is / ea / id solverit
nōs solverimus
vōs solveritis
eī / eae / ea solverint
Coniūnctīvus praesēns
ego solvam
tū solvās
is / ea / id solvat
nōs solvāmus
vōs solvātis
eī / eae / ea solvant
Coniūnctīvus imperfectum
ego solverem
tū solverēs
is / ea / id solveret
nōs solverēmus
vōs solverētis
eī / eae / ea solverent
Coniūnctīvus perfectum
ego solverim
tū solverīs
is / ea / id solverit
nōs solverīmus
vōs solverītis
eī / eae / ea solverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego solvissem
tū solvissēs
is / ea / id solvisset
nōs solvissēmus
vōs solvissētis
eī / eae / ea solvissent
Imperātīvus praesēns
tū solve
vōs solvite
Imperātīvus futūrum
tū solvitō
is / ea / id solvitō
vōs solvitōte
eī / eae / ea solvuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— solvere
Īnfīnītīvus perfectum
— solvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— solūtūrum esse
Participium praesēns
— solvēns
Participium futūrum
— solūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— solvendī
Gerundium (datīvus)
— solvendō
Gerundium (accūsātīvus)
— solvendum
Gerundium (ablātīvus)
— solvendō
Supīnum (accūsātīvus)
— solūtum
Supīnum (ablātīvus)
— solūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego solvor
tū solveris
is / ea / id solvitur
nōs solvimur
vōs solviminī
eī / eae / ea solvuntur
Indicātīvus imperfectum
ego solvēbar
tū solvēbāris
is / ea / id solvēbātur
nōs solvēbāmur
vōs solvēbāminī
eī / eae / ea solvēbantur
Indicātīvus futūrum
ego solvar
tū solvēris
is / ea / id solvētur
nōs solvēmur
vōs solvēminī
eī / eae / ea solventur
Coniūnctīvus praesēns
ego solvar
tū solvāris
is / ea / id solvātur
nōs solvāmur
vōs solvāminī
eī / eae / ea solvantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego solverer
tū solverēris
is / ea / id solverētur
nōs solverēmur
vōs solverēminī
eī / eae / ea solverentur
Imperātīvus praesēns
tū solvere
vōs solviminī
Imperātīvus futūrum
tū solvitor
is / ea / id solvitor
eī / eae / ea solvuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— solvī
Īnfīnītīvus perfectum
— solūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— solūtum īrī
Participium perfectum
— solūtus
Participium futūrum
— solvendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary