HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← soleo — definition

Conjugation of soleo

Regular CEFR B1
[ˈsɔ.ɫe.oː]

to be accustomed, used to, in the habit of Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego soleō
tū solēs
is / ea / id solet
nōs solēmus
vōs solētis
eī / eae / ea solent
Indicātīvus imperfectum
ego solēbam
tū solēbās
is / ea / id solēbat
nōs solēbāmus
vōs solēbātis
eī / eae / ea solēbant
Indicātīvus perfectum
ego soluī
tū soluistī
is / ea / id soluit
nōs soluimus
vōs soluistis
eī / eae / ea soluērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego solueram
tū soluerās
is / ea / id soluerat
nōs soluerāmus
vōs soluerātis
eī / eae / ea soluerant
Coniūnctīvus praesēns
ego soleam
tū soleās
is / ea / id soleat
nōs soleāmus
vōs soleātis
eī / eae / ea soleant
Coniūnctīvus imperfectum
ego solērem
tū solērēs
is / ea / id solēret
nōs solērēmus
vōs solērētis
eī / eae / ea solērent
Coniūnctīvus perfectum
ego soluerim
tū soluerīs
is / ea / id soluerit
nōs soluerīmus
vōs soluerītis
eī / eae / ea soluerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego soluissem
tū soluissēs
is / ea / id soluisset
nōs soluissēmus
vōs soluissētis
eī / eae / ea soluissent
Īnfīnītīvus praesēns
— solēre
Īnfīnītīvus perfectum
— soluisse
Participium praesēns
— solēns
Gerundium (genitīvus)
— solendī
Gerundium (datīvus)
— solendō
Gerundium (accūsātīvus)
— solendum
Gerundium (ablātīvus)
— solendō
Supīnum (accūsātīvus)
— solitum
Supīnum (ablātīvus)
— solitū

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary