HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← soccito — definition

Conjugation of soccito

Regular CEFR B1
[ˈsɔk.kɪ.toː]

to sing Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego soccitō
tū soccitās
is / ea / id soccitat
nōs soccitāmus
vōs soccitātis
eī / eae / ea soccitant
Indicātīvus imperfectum
ego soccitābam
tū soccitābās
is / ea / id soccitābat
nōs soccitābāmus
vōs soccitābātis
eī / eae / ea soccitābant
Indicātīvus futūrum
ego soccitābō
tū soccitābis
is / ea / id soccitābit
nōs soccitābimus
vōs soccitābitis
eī / eae / ea soccitābunt
Coniūnctīvus praesēns
ego soccitem
tū soccitēs
is / ea / id soccitet
nōs soccitēmus
vōs soccitētis
eī / eae / ea soccitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego soccitārem
tū soccitārēs
is / ea / id soccitāret
nōs soccitārēmus
vōs soccitārētis
eī / eae / ea soccitārent
Imperātīvus praesēns
tū soccitā
vōs soccitāte
Imperātīvus futūrum
tū soccitātō
is / ea / id soccitātō
vōs soccitātōte
eī / eae / ea soccitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— soccitāre
Participium praesēns
— soccitāns
Gerundium (genitīvus)
— soccitandī
Gerundium (datīvus)
— soccitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— soccitandum
Gerundium (ablātīvus)
— soccitandō

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary