HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← situo — definition

Conjugation of situo

Regular CEFR B1
[ˈsɪ.tu.oː]

to place, situate, locate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego situō
tū situās
is / ea / id situat
nōs situāmus
vōs situātis
eī / eae / ea situant
Indicātīvus imperfectum
ego situābam
tū situābās
is / ea / id situābat
nōs situābāmus
vōs situābātis
eī / eae / ea situābant
Indicātīvus futūrum
ego situābō
tū situābis
is / ea / id situābit
nōs situābimus
vōs situābitis
eī / eae / ea situābunt
Indicātīvus perfectum
ego situāvī
tū situāvistī
is / ea / id situāvit
nōs situāvimus
vōs situāvistis
eī / eae / ea situāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego situāveram
tū situāverās
is / ea / id situāverat
nōs situāverāmus
vōs situāverātis
eī / eae / ea situāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego situāverō
tū situāveris
is / ea / id situāverit
nōs situāverimus
vōs situāveritis
eī / eae / ea situāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego situem
tū situēs
is / ea / id situet
nōs situēmus
vōs situētis
eī / eae / ea situent
Coniūnctīvus imperfectum
ego situārem
tū situārēs
is / ea / id situāret
nōs situārēmus
vōs situārētis
eī / eae / ea situārent
Coniūnctīvus perfectum
ego situāverim
tū situāverīs
is / ea / id situāverit
nōs situāverīmus
vōs situāverītis
eī / eae / ea situāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego situāvissem
tū situāvissēs
is / ea / id situāvisset
nōs situāvissēmus
vōs situāvissētis
eī / eae / ea situāvissent
Imperātīvus praesēns
tū situā
vōs situāte
Imperātīvus futūrum
tū situātō
is / ea / id situātō
vōs situātōte
eī / eae / ea situantō
Īnfīnītīvus praesēns
— situāre
Īnfīnītīvus perfectum
— situāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— situātūrum esse
Participium praesēns
— situāns
Participium futūrum
— situātūrus
Gerundium (genitīvus)
— situandī
Gerundium (datīvus)
— situandō
Gerundium (accūsātīvus)
— situandum
Gerundium (ablātīvus)
— situandō
Supīnum (accūsātīvus)
— situātum
Supīnum (ablātīvus)
— situātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego situor
tū situāris
is / ea / id situātur
nōs situāmur
vōs situāminī
eī / eae / ea situantur
Indicātīvus imperfectum
ego situābar
tū situābāris
is / ea / id situābātur
nōs situābāmur
vōs situābāminī
eī / eae / ea situābantur
Indicātīvus futūrum
ego situābor
tū situāberis
is / ea / id situābitur
nōs situābimur
vōs situābiminī
eī / eae / ea situābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego situer
tū situēris
is / ea / id situētur
nōs situēmur
vōs situēminī
eī / eae / ea situentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego situārer
tū situārēris
is / ea / id situārētur
nōs situārēmur
vōs situārēminī
eī / eae / ea situārentur
Imperātīvus praesēns
tū situāre
vōs situāminī
Imperātīvus futūrum
tū situātor
is / ea / id situātor
eī / eae / ea situantor
Īnfīnītīvus praesēns
— situārī
Īnfīnītīvus perfectum
— situātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— situātum īrī
Participium perfectum
— situātus
Participium futūrum
— situandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary