Conjugation of significo
/[sɪŋˈnɪ.fɪ.koː]/to show, express, signify, point out Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | significō |
| tū | significās |
| is / ea / id | significat |
| nōs | significāmus |
| vōs | significātis |
| eī / eae / ea | significant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | significābam |
| tū | significābās |
| is / ea / id | significābat |
| nōs | significābāmus |
| vōs | significābātis |
| eī / eae / ea | significābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | significābō |
| tū | significābis |
| is / ea / id | significābit |
| nōs | significābimus |
| vōs | significābitis |
| eī / eae / ea | significābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | significāvī |
| tū | significāvistī |
| is / ea / id | significāvit |
| nōs | significāvimus |
| vōs | significāvistis |
| eī / eae / ea | significāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | significāveram |
| tū | significāverās |
| is / ea / id | significāverat |
| nōs | significāverāmus |
| vōs | significāverātis |
| eī / eae / ea | significāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | significāverō |
| tū | significāveris |
| is / ea / id | significāverit |
| nōs | significāverimus |
| vōs | significāveritis |
| eī / eae / ea | significāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | significem |
| tū | significēs |
| is / ea / id | significet |
| nōs | significēmus |
| vōs | significētis |
| eī / eae / ea | significent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | significārem |
| tū | significārēs |
| is / ea / id | significāret |
| nōs | significārēmus |
| vōs | significārētis |
| eī / eae / ea | significārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | significāverim |
| tū | significāverīs |
| is / ea / id | significāverit |
| nōs | significāverīmus |
| vōs | significāverītis |
| eī / eae / ea | significāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | significāvissem |
| tū | significāvissēs |
| is / ea / id | significāvisset |
| nōs | significāvissēmus |
| vōs | significāvissētis |
| eī / eae / ea | significāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | significā |
| vōs | significāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | significātō |
| is / ea / id | significātō |
| vōs | significātōte |
| eī / eae / ea | significantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | significāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | significāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | significātūrum esse |
Participium praesēns
| — | significāns |
Participium futūrum
| — | significātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | significandī |
Gerundium (datīvus)
| — | significandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | significandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | significandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | significātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | significātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | significor |
| tū | significāris |
| is / ea / id | significātur |
| nōs | significāmur |
| vōs | significāminī |
| eī / eae / ea | significantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | significābar |
| tū | significābāris |
| is / ea / id | significābātur |
| nōs | significābāmur |
| vōs | significābāminī |
| eī / eae / ea | significābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | significābor |
| tū | significāberis |
| is / ea / id | significābitur |
| nōs | significābimur |
| vōs | significābiminī |
| eī / eae / ea | significābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | significer |
| tū | significēris |
| is / ea / id | significētur |
| nōs | significēmur |
| vōs | significēminī |
| eī / eae / ea | significentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | significārer |
| tū | significārēris |
| is / ea / id | significārētur |
| nōs | significārēmur |
| vōs | significārēminī |
| eī / eae / ea | significārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | significāre |
| vōs | significāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | significātor |
| is / ea / id | significātor |
| eī / eae / ea | significantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | significārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | significātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | significātum īrī |
Participium perfectum
| — | significātus |
Participium futūrum
| — | significandus |