HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← sigillo — definition

Conjugation of sigillo

Regular CEFR B1
[sɪˈɡɪl.loː]

to seal (up) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego sigillō
tū sigillās
is / ea / id sigillat
nōs sigillāmus
vōs sigillātis
eī / eae / ea sigillant
Indicātīvus imperfectum
ego sigillābam
tū sigillābās
is / ea / id sigillābat
nōs sigillābāmus
vōs sigillābātis
eī / eae / ea sigillābant
Indicātīvus futūrum
ego sigillābō
tū sigillābis
is / ea / id sigillābit
nōs sigillābimus
vōs sigillābitis
eī / eae / ea sigillābunt
Indicātīvus perfectum
ego sigillāvī
tū sigillāvistī
is / ea / id sigillāvit
nōs sigillāvimus
vōs sigillāvistis
eī / eae / ea sigillāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego sigillāveram
tū sigillāverās
is / ea / id sigillāverat
nōs sigillāverāmus
vōs sigillāverātis
eī / eae / ea sigillāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego sigillāverō
tū sigillāveris
is / ea / id sigillāverit
nōs sigillāverimus
vōs sigillāveritis
eī / eae / ea sigillāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego sigillem
tū sigillēs
is / ea / id sigillet
nōs sigillēmus
vōs sigillētis
eī / eae / ea sigillent
Coniūnctīvus imperfectum
ego sigillārem
tū sigillārēs
is / ea / id sigillāret
nōs sigillārēmus
vōs sigillārētis
eī / eae / ea sigillārent
Coniūnctīvus perfectum
ego sigillāverim
tū sigillāverīs
is / ea / id sigillāverit
nōs sigillāverīmus
vōs sigillāverītis
eī / eae / ea sigillāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego sigillāvissem
tū sigillāvissēs
is / ea / id sigillāvisset
nōs sigillāvissēmus
vōs sigillāvissētis
eī / eae / ea sigillāvissent
Imperātīvus praesēns
tū sigillā
vōs sigillāte
Imperātīvus futūrum
tū sigillātō
is / ea / id sigillātō
vōs sigillātōte
eī / eae / ea sigillantō
Īnfīnītīvus praesēns
— sigillāre
Īnfīnītīvus perfectum
— sigillāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— sigillātūrum esse
Participium praesēns
— sigillāns
Participium futūrum
— sigillātūrus
Gerundium (genitīvus)
— sigillandī
Gerundium (datīvus)
— sigillandō
Gerundium (accūsātīvus)
— sigillandum
Gerundium (ablātīvus)
— sigillandō
Supīnum (accūsātīvus)
— sigillātum
Supīnum (ablātīvus)
— sigillātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego sigillor
tū sigillāris
is / ea / id sigillātur
nōs sigillāmur
vōs sigillāminī
eī / eae / ea sigillantur
Indicātīvus imperfectum
ego sigillābar
tū sigillābāris
is / ea / id sigillābātur
nōs sigillābāmur
vōs sigillābāminī
eī / eae / ea sigillābantur
Indicātīvus futūrum
ego sigillābor
tū sigillāberis
is / ea / id sigillābitur
nōs sigillābimur
vōs sigillābiminī
eī / eae / ea sigillābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego sigiller
tū sigillēris
is / ea / id sigillētur
nōs sigillēmur
vōs sigillēminī
eī / eae / ea sigillentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego sigillārer
tū sigillārēris
is / ea / id sigillārētur
nōs sigillārēmur
vōs sigillārēminī
eī / eae / ea sigillārentur
Imperātīvus praesēns
tū sigillāre
vōs sigillāminī
Imperātīvus futūrum
tū sigillātor
is / ea / id sigillātor
eī / eae / ea sigillantor
Īnfīnītīvus praesēns
— sigillārī
Īnfīnītīvus perfectum
— sigillātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— sigillātum īrī
Participium perfectum
— sigillātus
Participium futūrum
— sigillandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary