Conjugation of sepultura afficio
/[sɛ.pʊɫˈtuː.raː afˈfɪ.ki.oː]/to bury in a grave, to inter Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | sepultūrā afficiō |
| tū | sepultūrā afficis |
| is / ea / id | sepultūrā afficit |
| nōs | sepultūrā afficimus |
| vōs | sepultūrā afficitis |
| eī / eae / ea | sepultūrā afficiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | sepultūrā afficiēbam |
| tū | sepultūrā afficiēbās |
| is / ea / id | sepultūrā afficiēbat |
| nōs | sepultūrā afficiēbāmus |
| vōs | sepultūrā afficiēbātis |
| eī / eae / ea | sepultūrā afficiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | sepultūrā afficiam |
| tū | sepultūrā afficiēs |
| is / ea / id | sepultūrā afficiet |
| nōs | sepultūrā afficiēmus |
| vōs | sepultūrā afficiētis |
| eī / eae / ea | sepultūrā afficient |
Indicātīvus perfectum
| ego | sepultūrā affēcī |
| tū | sepultūrā affēcistī |
| is / ea / id | sepultūrā affēcit |
| nōs | sepultūrā affēcimus |
| vōs | sepultūrā affēcistis |
| eī / eae / ea | sepultūrā affēcērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | sepultūrā affēceram |
| tū | sepultūrā affēcerās |
| is / ea / id | sepultūrā affēcerat |
| nōs | sepultūrā affēcerāmus |
| vōs | sepultūrā affēcerātis |
| eī / eae / ea | sepultūrā affēcerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | sepultūrā affēcerō |
| tū | sepultūrā affēceris |
| is / ea / id | sepultūrā affēcerit |
| nōs | sepultūrā affēcerimus |
| vōs | sepultūrā affēceritis |
| eī / eae / ea | sepultūrā affēcerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | sepultūrā afficiam |
| tū | sepultūrā afficiās |
| is / ea / id | sepultūrā afficiat |
| nōs | sepultūrā afficiāmus |
| vōs | sepultūrā afficiātis |
| eī / eae / ea | sepultūrā afficiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | sepultūrā afficerem |
| tū | sepultūrā afficerēs |
| is / ea / id | sepultūrā afficeret |
| nōs | sepultūrā afficerēmus |
| vōs | sepultūrā afficerētis |
| eī / eae / ea | sepultūrā afficerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | sepultūrā affēcerim |
| tū | sepultūrā affēcerīs |
| is / ea / id | sepultūrā affēcerit |
| nōs | sepultūrā affēcerīmus |
| vōs | sepultūrā affēcerītis |
| eī / eae / ea | sepultūrā affēcerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | sepultūrā affēcissem |
| tū | sepultūrā affēcissēs |
| is / ea / id | sepultūrā affēcisset |
| nōs | sepultūrā affēcissēmus |
| vōs | sepultūrā affēcissētis |
| eī / eae / ea | sepultūrā affēcissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | sepultūrā affice |
| vōs | sepultūrā afficite |
Imperātīvus futūrum
| tū | sepultūrā afficitō |
| is / ea / id | sepultūrā afficitō |
| vōs | sepultūrā afficitōte |
| eī / eae / ea | sepultūrā afficiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | sepultūrā afficere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | sepultūrā affēcisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | sepultūrā affectūrum esse |
Participium praesēns
| — | sepultūrā afficiēns |
Participium futūrum
| — | sepultūrā affectūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | sepultūrā afficiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | sepultūrā afficiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | sepultūrā afficiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | sepultūrā afficiendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | sepultūrā affectum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | sepultūrā affectū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | sepultūrā afficior |
| tū | sepultūrā afficeris |
| is / ea / id | sepultūrā afficitur |
| nōs | sepultūrā afficimur |
| vōs | sepultūrā afficiminī |
| eī / eae / ea | sepultūrā afficiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | sepultūrā afficiēbar |
| tū | sepultūrā afficiēbāris |
| is / ea / id | sepultūrā afficiēbātur |
| nōs | sepultūrā afficiēbāmur |
| vōs | sepultūrā afficiēbāminī |
| eī / eae / ea | sepultūrā afficiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | sepultūrā afficiar |
| tū | sepultūrā afficiēris |
| is / ea / id | sepultūrā afficiētur |
| nōs | sepultūrā afficiēmur |
| vōs | sepultūrā afficiēminī |
| eī / eae / ea | sepultūrā afficientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | sepultūrā afficiar |
| tū | sepultūrā afficiāris |
| is / ea / id | sepultūrā afficiātur |
| nōs | sepultūrā afficiāmur |
| vōs | sepultūrā afficiāminī |
| eī / eae / ea | sepultūrā afficiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | sepultūrā afficerer |
| tū | sepultūrā afficerēris |
| is / ea / id | sepultūrā afficerētur |
| nōs | sepultūrā afficerēmur |
| vōs | sepultūrā afficerēminī |
| eī / eae / ea | sepultūrā afficerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | sepultūrā afficere |
| vōs | sepultūrā afficiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | sepultūrā afficitor |
| is / ea / id | sepultūrā afficitor |
| eī / eae / ea | sepultūrā afficiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | sepultūrā afficī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | sepultūrā affectum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | sepultūrā affectum īrī |
Participium perfectum
| — | sepultūrā affectus |
Participium futūrum
| — | sepultūrā afficiendus |