HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← satisfacio — definición

Conjugation of satisfacio

Regular CEFR B2
/[sa.tɪfˈfa.ki.oː]/

to apologize, make amends Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego satisfaciō
satisfacis
is / ea / id satisfacit
nōs satisfacimus
vōs satisfacitis
eī / eae / ea satisfaciunt
Indicātīvus imperfectum
ego satisfaciēbam
satisfaciēbās
is / ea / id satisfaciēbat
nōs satisfaciēbāmus
vōs satisfaciēbātis
eī / eae / ea satisfaciēbant
Indicātīvus futūrum
ego satisfaciam
satisfaciēs
is / ea / id satisfaciet
nōs satisfaciēmus
vōs satisfaciētis
eī / eae / ea satisfacient
Indicātīvus perfectum
ego satisfēcī
satisfēcistī
is / ea / id satisfēcit
nōs satisfēcimus
vōs satisfēcistis
eī / eae / ea satisfēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego satisfēceram
satisfēcerās
is / ea / id satisfēcerat
nōs satisfēcerāmus
vōs satisfēcerātis
eī / eae / ea satisfēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego satisfēcerō
satisfēceris
is / ea / id satisfēcerit
nōs satisfēcerimus
vōs satisfēceritis
eī / eae / ea satisfēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego satisfaciam
satisfaciās
is / ea / id satisfaciat
nōs satisfaciāmus
vōs satisfaciātis
eī / eae / ea satisfaciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego satisfacerem
satisfacerēs
is / ea / id satisfaceret
nōs satisfacerēmus
vōs satisfacerētis
eī / eae / ea satisfacerent
Coniūnctīvus perfectum
ego satisfēcerim
satisfēcerīs
is / ea / id satisfēcerit
nōs satisfēcerīmus
vōs satisfēcerītis
eī / eae / ea satisfēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego satisfēcissem
satisfēcissēs
is / ea / id satisfēcisset
nōs satisfēcissēmus
vōs satisfēcissētis
eī / eae / ea satisfēcissent
Imperātīvus praesēns
satisface
vōs satisfacite
Imperātīvus futūrum
satisfacitō
is / ea / id satisfacitō
vōs satisfacitōte
eī / eae / ea satisfaciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
satisfacere
Īnfīnītīvus perfectum
satisfēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
satisfactūrum esse
Participium praesēns
satisfaciēns
Participium futūrum
satisfactūrus
Gerundium (genitīvus)
satisfaciendī
Gerundium (datīvus)
satisfaciendō
Gerundium (accūsātīvus)
satisfaciendum
Gerundium (ablātīvus)
satisfaciendō
Supīnum (accūsātīvus)
satisfactum
Supīnum (ablātīvus)
satisfactū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego satisfīō
satisfīs
is / ea / id satisfit
nōs satisfīmus
vōs satisfītis
eī / eae / ea satisfīunt
Indicātīvus imperfectum
ego satisfīēbam
satisfīēbās
is / ea / id satisfīēbat
nōs satisfīēbāmus
vōs satisfīēbātis
eī / eae / ea satisfīēbant
Indicātīvus futūrum
ego satisfīam
satisfīēs
is / ea / id satisfīet
nōs satisfīēmus
vōs satisfīētis
eī / eae / ea satisfīent
Coniūnctīvus praesēns
ego satisfīam
satisfīās
is / ea / id satisfīat
nōs satisfīāmus
vōs satisfīātis
eī / eae / ea satisfīant
Coniūnctīvus imperfectum
ego satisfierem
satisfierēs
is / ea / id satisfieret
nōs satisfierēmus
vōs satisfierētis
eī / eae / ea satisfierent
Imperātīvus praesēns
satisfī
vōs satisfīte
Imperātīvus futūrum
satisfītō
is / ea / id satisfītō
vōs satisfītōte
eī / eae / ea satisfīuntō
Īnfīnītīvus praesēns
satisfierī
Īnfīnītīvus perfectum
satisfactum esse
Īnfīnītīvus futūrum
satisfactum īrī
Participium perfectum
satisfactus
Participium futūrum
satisfaciendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary