HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← sarrio — definition

Conjugation of sarrio

Regular CEFR B1
[ˈsar.ri.oː]

Equivalent to 'Weed': A sudden illness or relapse, often attended with fever, which befalls those who are about to give birth, are giving birth, or have recently given... Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego sarriō
tū sarrīs
is / ea / id sarrit
nōs sarrīmus
vōs sarrītis
eī / eae / ea sarriunt
Indicātīvus imperfectum
ego sarriēbam
tū sarriēbās
is / ea / id sarriēbat
nōs sarriēbāmus
vōs sarriēbātis
eī / eae / ea sarriēbant
Indicātīvus futūrum
ego sarriam
tū sarriēs
is / ea / id sarriet
nōs sarriēmus
vōs sarriētis
eī / eae / ea sarrient
Indicātīvus perfectum
ego sarruī
tū sarruistī
is / ea / id sarruit
nōs sarruimus
vōs sarruistis
eī / eae / ea sarruērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego sarrueram
tū sarruerās
is / ea / id sarruerat
nōs sarruerāmus
vōs sarruerātis
eī / eae / ea sarruerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego sarruerō
tū sarrueris
is / ea / id sarruerit
nōs sarruerimus
vōs sarrueritis
eī / eae / ea sarruerint
Coniūnctīvus praesēns
ego sarriam
tū sarriās
is / ea / id sarriat
nōs sarriāmus
vōs sarriātis
eī / eae / ea sarriant
Coniūnctīvus imperfectum
ego sarrīrem
tū sarrīrēs
is / ea / id sarrīret
nōs sarrīrēmus
vōs sarrīrētis
eī / eae / ea sarrīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego sarruerim
tū sarruerīs
is / ea / id sarruerit
nōs sarruerīmus
vōs sarruerītis
eī / eae / ea sarruerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego sarruissem
tū sarruissēs
is / ea / id sarruisset
nōs sarruissēmus
vōs sarruissētis
eī / eae / ea sarruissent
Imperātīvus praesēns
tū sarrī
vōs sarrīte
Imperātīvus futūrum
tū sarrītō
is / ea / id sarrītō
vōs sarrītōte
eī / eae / ea sarriuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— sarrīre
Īnfīnītīvus perfectum
— sarruisse
Īnfīnītīvus futūrum
— sarrītūrum esse
Participium praesēns
— sarriēns
Participium futūrum
— sarrītūrus
Gerundium (genitīvus)
— sarriendī
Gerundium (datīvus)
— sarriendō
Gerundium (accūsātīvus)
— sarriendum
Gerundium (ablātīvus)
— sarriendō
Supīnum (accūsātīvus)
— sarrītum
Supīnum (ablātīvus)
— sarrītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego sarrior
tū sarrīris
is / ea / id sarrītur
nōs sarrīmur
vōs sarrīminī
eī / eae / ea sarriuntur
Indicātīvus imperfectum
ego sarriēbar
tū sarriēbāris
is / ea / id sarriēbātur
nōs sarriēbāmur
vōs sarriēbāminī
eī / eae / ea sarriēbantur
Indicātīvus futūrum
ego sarriar
tū sarriēris
is / ea / id sarriētur
nōs sarriēmur
vōs sarriēminī
eī / eae / ea sarrientur
Coniūnctīvus praesēns
ego sarriar
tū sarriāris
is / ea / id sarriātur
nōs sarriāmur
vōs sarriāminī
eī / eae / ea sarriantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego sarrīrer
tū sarrīrēris
is / ea / id sarrīrētur
nōs sarrīrēmur
vōs sarrīrēminī
eī / eae / ea sarrīrentur
Imperātīvus praesēns
tū sarrīre
vōs sarrīminī
Imperātīvus futūrum
tū sarrītor
is / ea / id sarrītor
eī / eae / ea sarriuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— sarrīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— sarrītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— sarrītum īrī
Participium perfectum
— sarrītus
Participium futūrum
— sarriendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary