Conjugation of sarrio
/[ˈsar.ri.oː]/Equivalent to 'Weed': A sudden illness or relapse, often attended with fever, which befalls those who are about to give birth, are giving birth, or have recently given... Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | sarriō |
| tū | sarrīs |
| is / ea / id | sarrit |
| nōs | sarrīmus |
| vōs | sarrītis |
| eī / eae / ea | sarriunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | sarriēbam |
| tū | sarriēbās |
| is / ea / id | sarriēbat |
| nōs | sarriēbāmus |
| vōs | sarriēbātis |
| eī / eae / ea | sarriēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | sarriam |
| tū | sarriēs |
| is / ea / id | sarriet |
| nōs | sarriēmus |
| vōs | sarriētis |
| eī / eae / ea | sarrient |
Indicātīvus perfectum
| ego | sarruī |
| tū | sarruistī |
| is / ea / id | sarruit |
| nōs | sarruimus |
| vōs | sarruistis |
| eī / eae / ea | sarruērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | sarrueram |
| tū | sarruerās |
| is / ea / id | sarruerat |
| nōs | sarruerāmus |
| vōs | sarruerātis |
| eī / eae / ea | sarruerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | sarruerō |
| tū | sarrueris |
| is / ea / id | sarruerit |
| nōs | sarruerimus |
| vōs | sarrueritis |
| eī / eae / ea | sarruerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | sarriam |
| tū | sarriās |
| is / ea / id | sarriat |
| nōs | sarriāmus |
| vōs | sarriātis |
| eī / eae / ea | sarriant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | sarrīrem |
| tū | sarrīrēs |
| is / ea / id | sarrīret |
| nōs | sarrīrēmus |
| vōs | sarrīrētis |
| eī / eae / ea | sarrīrent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | sarruerim |
| tū | sarruerīs |
| is / ea / id | sarruerit |
| nōs | sarruerīmus |
| vōs | sarruerītis |
| eī / eae / ea | sarruerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | sarruissem |
| tū | sarruissēs |
| is / ea / id | sarruisset |
| nōs | sarruissēmus |
| vōs | sarruissētis |
| eī / eae / ea | sarruissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | sarrī |
| vōs | sarrīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | sarrītō |
| is / ea / id | sarrītō |
| vōs | sarrītōte |
| eī / eae / ea | sarriuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | sarrīre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | sarruisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | sarrītūrum esse |
Participium praesēns
| — | sarriēns |
Participium futūrum
| — | sarrītūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | sarriendī |
Gerundium (datīvus)
| — | sarriendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | sarriendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | sarriendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | sarrītum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | sarrītū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | sarrior |
| tū | sarrīris |
| is / ea / id | sarrītur |
| nōs | sarrīmur |
| vōs | sarrīminī |
| eī / eae / ea | sarriuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | sarriēbar |
| tū | sarriēbāris |
| is / ea / id | sarriēbātur |
| nōs | sarriēbāmur |
| vōs | sarriēbāminī |
| eī / eae / ea | sarriēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | sarriar |
| tū | sarriēris |
| is / ea / id | sarriētur |
| nōs | sarriēmur |
| vōs | sarriēminī |
| eī / eae / ea | sarrientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | sarriar |
| tū | sarriāris |
| is / ea / id | sarriātur |
| nōs | sarriāmur |
| vōs | sarriāminī |
| eī / eae / ea | sarriantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | sarrīrer |
| tū | sarrīrēris |
| is / ea / id | sarrīrētur |
| nōs | sarrīrēmur |
| vōs | sarrīrēminī |
| eī / eae / ea | sarrīrentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | sarrīre |
| vōs | sarrīminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | sarrītor |
| is / ea / id | sarrītor |
| eī / eae / ea | sarriuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | sarrīrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | sarrītum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | sarrītum īrī |
Participium perfectum
| — | sarrītus |
Participium futūrum
| — | sarriendus |