HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← sarculo — definition

Conjugation of sarculo

Regular CEFR B1

to hoe, weed Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego sarculō
tū sarculās
is / ea / id sarculat
nōs sarculāmus
vōs sarculātis
eī / eae / ea sarculant
Indicātīvus imperfectum
ego sarculābam
tū sarculābās
is / ea / id sarculābat
nōs sarculābāmus
vōs sarculābātis
eī / eae / ea sarculābant
Indicātīvus futūrum
ego sarculābō
tū sarculābis
is / ea / id sarculābit
nōs sarculābimus
vōs sarculābitis
eī / eae / ea sarculābunt
Indicātīvus perfectum
ego sarculāvī
tū sarculāvistī
is / ea / id sarculāvit
nōs sarculāvimus
vōs sarculāvistis
eī / eae / ea sarculāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego sarculāveram
tū sarculāverās
is / ea / id sarculāverat
nōs sarculāverāmus
vōs sarculāverātis
eī / eae / ea sarculāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego sarculāverō
tū sarculāveris
is / ea / id sarculāverit
nōs sarculāverimus
vōs sarculāveritis
eī / eae / ea sarculāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego sarculem
tū sarculēs
is / ea / id sarculet
nōs sarculēmus
vōs sarculētis
eī / eae / ea sarculent
Coniūnctīvus imperfectum
ego sarculārem
tū sarculārēs
is / ea / id sarculāret
nōs sarculārēmus
vōs sarculārētis
eī / eae / ea sarculārent
Coniūnctīvus perfectum
ego sarculāverim
tū sarculāverīs
is / ea / id sarculāverit
nōs sarculāverīmus
vōs sarculāverītis
eī / eae / ea sarculāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego sarculāvissem
tū sarculāvissēs
is / ea / id sarculāvisset
nōs sarculāvissēmus
vōs sarculāvissētis
eī / eae / ea sarculāvissent
Imperātīvus praesēns
tū sarculā
vōs sarculāte
Imperātīvus futūrum
tū sarculātō
is / ea / id sarculātō
vōs sarculātōte
eī / eae / ea sarculantō
Īnfīnītīvus praesēns
— sarculāre
Īnfīnītīvus perfectum
— sarculāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— sarculātūrum esse
Participium praesēns
— sarculāns
Participium futūrum
— sarculātūrus
Gerundium (genitīvus)
— sarculandī
Gerundium (datīvus)
— sarculandō
Gerundium (accūsātīvus)
— sarculandum
Gerundium (ablātīvus)
— sarculandō
Supīnum (accūsātīvus)
— sarculātum
Supīnum (ablātīvus)
— sarculātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego sarculor
tū sarculāris
is / ea / id sarculātur
nōs sarculāmur
vōs sarculāminī
eī / eae / ea sarculantur
Indicātīvus imperfectum
ego sarculābar
tū sarculābāris
is / ea / id sarculābātur
nōs sarculābāmur
vōs sarculābāminī
eī / eae / ea sarculābantur
Indicātīvus futūrum
ego sarculābor
tū sarculāberis
is / ea / id sarculābitur
nōs sarculābimur
vōs sarculābiminī
eī / eae / ea sarculābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego sarculer
tū sarculēris
is / ea / id sarculētur
nōs sarculēmur
vōs sarculēminī
eī / eae / ea sarculentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego sarculārer
tū sarculārēris
is / ea / id sarculārētur
nōs sarculārēmur
vōs sarculārēminī
eī / eae / ea sarculārentur
Imperātīvus praesēns
tū sarculāre
vōs sarculāminī
Imperātīvus futūrum
tū sarculātor
is / ea / id sarculātor
eī / eae / ea sarculantor
Īnfīnītīvus praesēns
— sarculārī
Īnfīnītīvus perfectum
— sarculātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— sarculātum īrī
Participium perfectum
— sarculātus
Participium futūrum
— sarculandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary