HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← saburro — definition

Conjugation of saburro

Regular CEFR B1
[saˈbʊr.roː]

to cram full, stuff full Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego saburrō
tū saburrās
is / ea / id saburrat
nōs saburrāmus
vōs saburrātis
eī / eae / ea saburrant
Indicātīvus imperfectum
ego saburrābam
tū saburrābās
is / ea / id saburrābat
nōs saburrābāmus
vōs saburrābātis
eī / eae / ea saburrābant
Indicātīvus futūrum
ego saburrābō
tū saburrābis
is / ea / id saburrābit
nōs saburrābimus
vōs saburrābitis
eī / eae / ea saburrābunt
Indicātīvus perfectum
ego saburrāvī
tū saburrāvistī
is / ea / id saburrāvit
nōs saburrāvimus
vōs saburrāvistis
eī / eae / ea saburrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego saburrāveram
tū saburrāverās
is / ea / id saburrāverat
nōs saburrāverāmus
vōs saburrāverātis
eī / eae / ea saburrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego saburrāverō
tū saburrāveris
is / ea / id saburrāverit
nōs saburrāverimus
vōs saburrāveritis
eī / eae / ea saburrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego saburrem
tū saburrēs
is / ea / id saburret
nōs saburrēmus
vōs saburrētis
eī / eae / ea saburrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego saburrārem
tū saburrārēs
is / ea / id saburrāret
nōs saburrārēmus
vōs saburrārētis
eī / eae / ea saburrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego saburrāverim
tū saburrāverīs
is / ea / id saburrāverit
nōs saburrāverīmus
vōs saburrāverītis
eī / eae / ea saburrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego saburrāvissem
tū saburrāvissēs
is / ea / id saburrāvisset
nōs saburrāvissēmus
vōs saburrāvissētis
eī / eae / ea saburrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū saburrā
vōs saburrāte
Imperātīvus futūrum
tū saburrātō
is / ea / id saburrātō
vōs saburrātōte
eī / eae / ea saburrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— saburrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— saburrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— saburrātūrum esse
Participium praesēns
— saburrāns
Participium futūrum
— saburrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— saburrandī
Gerundium (datīvus)
— saburrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— saburrandum
Gerundium (ablātīvus)
— saburrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— saburrātum
Supīnum (ablātīvus)
— saburrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego saburror
tū saburrāris
is / ea / id saburrātur
nōs saburrāmur
vōs saburrāminī
eī / eae / ea saburrantur
Indicātīvus imperfectum
ego saburrābar
tū saburrābāris
is / ea / id saburrābātur
nōs saburrābāmur
vōs saburrābāminī
eī / eae / ea saburrābantur
Indicātīvus futūrum
ego saburrābor
tū saburrāberis
is / ea / id saburrābitur
nōs saburrābimur
vōs saburrābiminī
eī / eae / ea saburrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego saburrer
tū saburrēris
is / ea / id saburrētur
nōs saburrēmur
vōs saburrēminī
eī / eae / ea saburrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego saburrārer
tū saburrārēris
is / ea / id saburrārētur
nōs saburrārēmur
vōs saburrārēminī
eī / eae / ea saburrārentur
Imperātīvus praesēns
tū saburrāre
vōs saburrāminī
Imperātīvus futūrum
tū saburrātor
is / ea / id saburrātor
eī / eae / ea saburrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— saburrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— saburrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— saburrātum īrī
Participium perfectum
— saburrātus
Participium futūrum
— saburrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary