HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ructo — definition

Conjugation of ructo

Regular CEFR B1
[ˈruːk.toː]

Equivalent to 'Belch': An instance of belching; the sound that it makes. Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego rū̆ctō
tū rū̆ctās
is / ea / id rū̆ctat
nōs rū̆ctāmus
vōs rū̆ctātis
eī / eae / ea rū̆ctant
Indicātīvus imperfectum
ego rū̆ctābam
tū rū̆ctābās
is / ea / id rū̆ctābat
nōs rū̆ctābāmus
vōs rū̆ctābātis
eī / eae / ea rū̆ctābant
Indicātīvus futūrum
ego rū̆ctābō
tū rū̆ctābis
is / ea / id rū̆ctābit
nōs rū̆ctābimus
vōs rū̆ctābitis
eī / eae / ea rū̆ctābunt
Indicātīvus perfectum
ego rū̆ctāvī
tū rū̆ctāvistī
is / ea / id rū̆ctāvit
nōs rū̆ctāvimus
vōs rū̆ctāvistis
eī / eae / ea rū̆ctāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego rū̆ctāveram
tū rū̆ctāverās
is / ea / id rū̆ctāverat
nōs rū̆ctāverāmus
vōs rū̆ctāverātis
eī / eae / ea rū̆ctāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego rū̆ctāverō
tū rū̆ctāveris
is / ea / id rū̆ctāverit
nōs rū̆ctāverimus
vōs rū̆ctāveritis
eī / eae / ea rū̆ctāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego rū̆ctem
tū rū̆ctēs
is / ea / id rū̆ctet
nōs rū̆ctēmus
vōs rū̆ctētis
eī / eae / ea rū̆ctent
Coniūnctīvus imperfectum
ego rū̆ctārem
tū rū̆ctārēs
is / ea / id rū̆ctāret
nōs rū̆ctārēmus
vōs rū̆ctārētis
eī / eae / ea rū̆ctārent
Coniūnctīvus perfectum
ego rū̆ctāverim
tū rū̆ctāverīs
is / ea / id rū̆ctāverit
nōs rū̆ctāverīmus
vōs rū̆ctāverītis
eī / eae / ea rū̆ctāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego rū̆ctāvissem
tū rū̆ctāvissēs
is / ea / id rū̆ctāvisset
nōs rū̆ctāvissēmus
vōs rū̆ctāvissētis
eī / eae / ea rū̆ctāvissent
Imperātīvus praesēns
tū rū̆ctā
vōs rū̆ctāte
Imperātīvus futūrum
tū rū̆ctātō
is / ea / id rū̆ctātō
vōs rū̆ctātōte
eī / eae / ea rū̆ctantō
Īnfīnītīvus praesēns
— rū̆ctāre
Īnfīnītīvus perfectum
— rū̆ctāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— rū̆ctātūrum esse
Participium praesēns
— rū̆ctāns
Participium futūrum
— rū̆ctātūrus
Gerundium (genitīvus)
— rū̆ctandī
Gerundium (datīvus)
— rū̆ctandō
Gerundium (accūsātīvus)
— rū̆ctandum
Gerundium (ablātīvus)
— rū̆ctandō
Supīnum (accūsātīvus)
— rū̆ctātum
Supīnum (ablātīvus)
— rū̆ctātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego rū̆ctor
tū rū̆ctāris
is / ea / id rū̆ctātur
nōs rū̆ctāmur
vōs rū̆ctāminī
eī / eae / ea rū̆ctantur
Indicātīvus imperfectum
ego rū̆ctābar
tū rū̆ctābāris
is / ea / id rū̆ctābātur
nōs rū̆ctābāmur
vōs rū̆ctābāminī
eī / eae / ea rū̆ctābantur
Indicātīvus futūrum
ego rū̆ctābor
tū rū̆ctāberis
is / ea / id rū̆ctābitur
nōs rū̆ctābimur
vōs rū̆ctābiminī
eī / eae / ea rū̆ctābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego rū̆cter
tū rū̆ctēris
is / ea / id rū̆ctētur
nōs rū̆ctēmur
vōs rū̆ctēminī
eī / eae / ea rū̆ctentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego rū̆ctārer
tū rū̆ctārēris
is / ea / id rū̆ctārētur
nōs rū̆ctārēmur
vōs rū̆ctārēminī
eī / eae / ea rū̆ctārentur
Imperātīvus praesēns
tū rū̆ctāre
vōs rū̆ctāminī
Imperātīvus futūrum
tū rū̆ctātor
is / ea / id rū̆ctātor
eī / eae / ea rū̆ctantor
Īnfīnītīvus praesēns
— rū̆ctārī
Īnfīnītīvus perfectum
— rū̆ctātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— rū̆ctātum īrī
Participium perfectum
— rū̆ctātus
Participium futūrum
— rū̆ctandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary