HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← rogito — definition

Conjugation of rogito

Regular CEFR B1
[ˈrɔ.ɡɪ.toː]

to ask or inquire insistently, frequently or eagerly Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego rogitō
tū rogitās
is / ea / id rogitat
nōs rogitāmus
vōs rogitātis
eī / eae / ea rogitant
Indicātīvus imperfectum
ego rogitābam
tū rogitābās
is / ea / id rogitābat
nōs rogitābāmus
vōs rogitābātis
eī / eae / ea rogitābant
Indicātīvus futūrum
ego rogitābō
tū rogitābis
is / ea / id rogitābit
nōs rogitābimus
vōs rogitābitis
eī / eae / ea rogitābunt
Indicātīvus perfectum
ego rogitāvī
tū rogitāvistī
is / ea / id rogitāvit
nōs rogitāvimus
vōs rogitāvistis
eī / eae / ea rogitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego rogitāveram
tū rogitāverās
is / ea / id rogitāverat
nōs rogitāverāmus
vōs rogitāverātis
eī / eae / ea rogitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego rogitāverō
tū rogitāveris
is / ea / id rogitāverit
nōs rogitāverimus
vōs rogitāveritis
eī / eae / ea rogitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego rogitem
tū rogitēs
is / ea / id rogitet
nōs rogitēmus
vōs rogitētis
eī / eae / ea rogitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego rogitārem
tū rogitārēs
is / ea / id rogitāret
nōs rogitārēmus
vōs rogitārētis
eī / eae / ea rogitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego rogitāverim
tū rogitāverīs
is / ea / id rogitāverit
nōs rogitāverīmus
vōs rogitāverītis
eī / eae / ea rogitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego rogitāvissem
tū rogitāvissēs
is / ea / id rogitāvisset
nōs rogitāvissēmus
vōs rogitāvissētis
eī / eae / ea rogitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū rogitā
vōs rogitāte
Imperātīvus futūrum
tū rogitātō
is / ea / id rogitātō
vōs rogitātōte
eī / eae / ea rogitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— rogitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— rogitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— rogitātūrum esse
Participium praesēns
— rogitāns
Participium futūrum
— rogitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— rogitandī
Gerundium (datīvus)
— rogitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— rogitandum
Gerundium (ablātīvus)
— rogitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— rogitātum
Supīnum (ablātīvus)
— rogitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego rogitor
tū rogitāris
is / ea / id rogitātur
nōs rogitāmur
vōs rogitāminī
eī / eae / ea rogitantur
Indicātīvus imperfectum
ego rogitābar
tū rogitābāris
is / ea / id rogitābātur
nōs rogitābāmur
vōs rogitābāminī
eī / eae / ea rogitābantur
Indicātīvus futūrum
ego rogitābor
tū rogitāberis
is / ea / id rogitābitur
nōs rogitābimur
vōs rogitābiminī
eī / eae / ea rogitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego rogiter
tū rogitēris
is / ea / id rogitētur
nōs rogitēmur
vōs rogitēminī
eī / eae / ea rogitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego rogitārer
tū rogitārēris
is / ea / id rogitārētur
nōs rogitārēmur
vōs rogitārēminī
eī / eae / ea rogitārentur
Imperātīvus praesēns
tū rogitāre
vōs rogitāminī
Imperātīvus futūrum
tū rogitātor
is / ea / id rogitātor
eī / eae / ea rogitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— rogitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— rogitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— rogitātum īrī
Participium perfectum
— rogitātus
Participium futūrum
— rogitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary