HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← rogito — definición

Conjugation of rogito

Regular CEFR B1
/[ˈrɔ.ɡɪ.toː]/

to ask or inquire insistently, frequently or eagerly Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego rogitō
rogitās
is / ea / id rogitat
nōs rogitāmus
vōs rogitātis
eī / eae / ea rogitant
Indicātīvus imperfectum
ego rogitābam
rogitābās
is / ea / id rogitābat
nōs rogitābāmus
vōs rogitābātis
eī / eae / ea rogitābant
Indicātīvus futūrum
ego rogitābō
rogitābis
is / ea / id rogitābit
nōs rogitābimus
vōs rogitābitis
eī / eae / ea rogitābunt
Indicātīvus perfectum
ego rogitāvī
rogitāvistī
is / ea / id rogitāvit
nōs rogitāvimus
vōs rogitāvistis
eī / eae / ea rogitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego rogitāveram
rogitāverās
is / ea / id rogitāverat
nōs rogitāverāmus
vōs rogitāverātis
eī / eae / ea rogitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego rogitāverō
rogitāveris
is / ea / id rogitāverit
nōs rogitāverimus
vōs rogitāveritis
eī / eae / ea rogitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego rogitem
rogitēs
is / ea / id rogitet
nōs rogitēmus
vōs rogitētis
eī / eae / ea rogitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego rogitārem
rogitārēs
is / ea / id rogitāret
nōs rogitārēmus
vōs rogitārētis
eī / eae / ea rogitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego rogitāverim
rogitāverīs
is / ea / id rogitāverit
nōs rogitāverīmus
vōs rogitāverītis
eī / eae / ea rogitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego rogitāvissem
rogitāvissēs
is / ea / id rogitāvisset
nōs rogitāvissēmus
vōs rogitāvissētis
eī / eae / ea rogitāvissent
Imperātīvus praesēns
rogitā
vōs rogitāte
Imperātīvus futūrum
rogitātō
is / ea / id rogitātō
vōs rogitātōte
eī / eae / ea rogitantō
Īnfīnītīvus praesēns
rogitāre
Īnfīnītīvus perfectum
rogitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
rogitātūrum esse
Participium praesēns
rogitāns
Participium futūrum
rogitātūrus
Gerundium (genitīvus)
rogitandī
Gerundium (datīvus)
rogitandō
Gerundium (accūsātīvus)
rogitandum
Gerundium (ablātīvus)
rogitandō
Supīnum (accūsātīvus)
rogitātum
Supīnum (ablātīvus)
rogitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego rogitor
rogitāris
is / ea / id rogitātur
nōs rogitāmur
vōs rogitāminī
eī / eae / ea rogitantur
Indicātīvus imperfectum
ego rogitābar
rogitābāris
is / ea / id rogitābātur
nōs rogitābāmur
vōs rogitābāminī
eī / eae / ea rogitābantur
Indicātīvus futūrum
ego rogitābor
rogitāberis
is / ea / id rogitābitur
nōs rogitābimur
vōs rogitābiminī
eī / eae / ea rogitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego rogiter
rogitēris
is / ea / id rogitētur
nōs rogitēmur
vōs rogitēminī
eī / eae / ea rogitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego rogitārer
rogitārēris
is / ea / id rogitārētur
nōs rogitārēmur
vōs rogitārēminī
eī / eae / ea rogitārentur
Imperātīvus praesēns
rogitāre
vōs rogitāminī
Imperātīvus futūrum
rogitātor
is / ea / id rogitātor
eī / eae / ea rogitantor
Īnfīnītīvus praesēns
rogitārī
Īnfīnītīvus perfectum
rogitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
rogitātum īrī
Participium perfectum
rogitātus
Participium futūrum
rogitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary