Conjugation of ringor
/[ˈrɪŋ.ɡɔr]/Equivalent to 'Snarl': The act of snarling; a growl; a surly or peevish expression; an angry contention. Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | ringor |
| tū | ringeris |
| is / ea / id | ringitur |
| nōs | ringimur |
| vōs | ringiminī |
| eī / eae / ea | ringuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | ringēbar |
| tū | ringēbāris |
| is / ea / id | ringēbātur |
| nōs | ringēbāmur |
| vōs | ringēbāminī |
| eī / eae / ea | ringēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | ringar |
| tū | ringēris |
| is / ea / id | ringētur |
| nōs | ringēmur |
| vōs | ringēminī |
| eī / eae / ea | ringentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | ringar |
| tū | ringāris |
| is / ea / id | ringātur |
| nōs | ringāmur |
| vōs | ringāminī |
| eī / eae / ea | ringantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | ringerer |
| tū | ringerēris |
| is / ea / id | ringerētur |
| nōs | ringerēmur |
| vōs | ringerēminī |
| eī / eae / ea | ringerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | ringere |
| vōs | ringiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | ringitor |
| is / ea / id | ringitor |
| eī / eae / ea | ringuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | ringī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | rictum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | rictūrum esse |
Participium praesēns
| — | ringēns |
Participium futūrum
| — | rictūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | ringendī |
Gerundium (datīvus)
| — | ringendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | ringendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | ringendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | rictum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | rictū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | ringendus |