HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← revoco — definition

Conjugation of revoco

Regular CEFR B1
[ˈrɛ.wɔ.koː]

to regain, recover, bring back, restore Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego revocō
tū revocās
is / ea / id revocat
nōs revocāmus
vōs revocātis
eī / eae / ea revocant
Indicātīvus imperfectum
ego revocābam
tū revocābās
is / ea / id revocābat
nōs revocābāmus
vōs revocābātis
eī / eae / ea revocābant
Indicātīvus futūrum
ego revocābō
tū revocābis
is / ea / id revocābit
nōs revocābimus
vōs revocābitis
eī / eae / ea revocābunt
Indicātīvus perfectum
ego revocāvī
tū revocāvistī
is / ea / id revocāvit
nōs revocāvimus
vōs revocāvistis
eī / eae / ea revocāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego revocāveram
tū revocāverās
is / ea / id revocāverat
nōs revocāverāmus
vōs revocāverātis
eī / eae / ea revocāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego revocāverō
tū revocāveris
is / ea / id revocāverit
nōs revocāverimus
vōs revocāveritis
eī / eae / ea revocāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego revocem
tū revocēs
is / ea / id revocet
nōs revocēmus
vōs revocētis
eī / eae / ea revocent
Coniūnctīvus imperfectum
ego revocārem
tū revocārēs
is / ea / id revocāret
nōs revocārēmus
vōs revocārētis
eī / eae / ea revocārent
Coniūnctīvus perfectum
ego revocāverim
tū revocāverīs
is / ea / id revocāverit
nōs revocāverīmus
vōs revocāverītis
eī / eae / ea revocāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego revocāvissem
tū revocāvissēs
is / ea / id revocāvisset
nōs revocāvissēmus
vōs revocāvissētis
eī / eae / ea revocāvissent
Imperātīvus praesēns
tū revocā
vōs revocāte
Imperātīvus futūrum
tū revocātō
is / ea / id revocātō
vōs revocātōte
eī / eae / ea revocantō
Īnfīnītīvus praesēns
— revocāre
Īnfīnītīvus perfectum
— revocāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— revocātūrum esse
Participium praesēns
— revocāns
Participium futūrum
— revocātūrus
Gerundium (genitīvus)
— revocandī
Gerundium (datīvus)
— revocandō
Gerundium (accūsātīvus)
— revocandum
Gerundium (ablātīvus)
— revocandō
Supīnum (accūsātīvus)
— revocātum
Supīnum (ablātīvus)
— revocātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego revocor
tū revocāris
is / ea / id revocātur
nōs revocāmur
vōs revocāminī
eī / eae / ea revocantur
Indicātīvus imperfectum
ego revocābar
tū revocābāris
is / ea / id revocābātur
nōs revocābāmur
vōs revocābāminī
eī / eae / ea revocābantur
Indicātīvus futūrum
ego revocābor
tū revocāberis
is / ea / id revocābitur
nōs revocābimur
vōs revocābiminī
eī / eae / ea revocābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego revocer
tū revocēris
is / ea / id revocētur
nōs revocēmur
vōs revocēminī
eī / eae / ea revocentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego revocārer
tū revocārēris
is / ea / id revocārētur
nōs revocārēmur
vōs revocārēminī
eī / eae / ea revocārentur
Imperātīvus praesēns
tū revocāre
vōs revocāminī
Imperātīvus futūrum
tū revocātor
is / ea / id revocātor
eī / eae / ea revocantor
Īnfīnītīvus praesēns
— revocārī
Īnfīnītīvus perfectum
— revocātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— revocātum īrī
Participium perfectum
— revocātus
Participium futūrum
— revocandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary