HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← revibro — definition

Conjugation of revibro

Regular CEFR B1
[ˈrɛ.wɪ.broː]

to send back a reflection Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego revibrō
tū revibrās
is / ea / id revibrat
nōs revibrāmus
vōs revibrātis
eī / eae / ea revibrant
Indicātīvus imperfectum
ego revibrābam
tū revibrābās
is / ea / id revibrābat
nōs revibrābāmus
vōs revibrābātis
eī / eae / ea revibrābant
Indicātīvus futūrum
ego revibrābō
tū revibrābis
is / ea / id revibrābit
nōs revibrābimus
vōs revibrābitis
eī / eae / ea revibrābunt
Indicātīvus perfectum
ego revibrāvī
tū revibrāvistī
is / ea / id revibrāvit
nōs revibrāvimus
vōs revibrāvistis
eī / eae / ea revibrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego revibrāveram
tū revibrāverās
is / ea / id revibrāverat
nōs revibrāverāmus
vōs revibrāverātis
eī / eae / ea revibrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego revibrāverō
tū revibrāveris
is / ea / id revibrāverit
nōs revibrāverimus
vōs revibrāveritis
eī / eae / ea revibrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego revibrem
tū revibrēs
is / ea / id revibret
nōs revibrēmus
vōs revibrētis
eī / eae / ea revibrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego revibrārem
tū revibrārēs
is / ea / id revibrāret
nōs revibrārēmus
vōs revibrārētis
eī / eae / ea revibrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego revibrāverim
tū revibrāverīs
is / ea / id revibrāverit
nōs revibrāverīmus
vōs revibrāverītis
eī / eae / ea revibrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego revibrāvissem
tū revibrāvissēs
is / ea / id revibrāvisset
nōs revibrāvissēmus
vōs revibrāvissētis
eī / eae / ea revibrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū revibrā
vōs revibrāte
Imperātīvus futūrum
tū revibrātō
is / ea / id revibrātō
vōs revibrātōte
eī / eae / ea revibrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— revibrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— revibrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— revibrātūrum esse
Participium praesēns
— revibrāns
Participium futūrum
— revibrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— revibrandī
Gerundium (datīvus)
— revibrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— revibrandum
Gerundium (ablātīvus)
— revibrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— revibrātum
Supīnum (ablātīvus)
— revibrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego revibror
tū revibrāris
is / ea / id revibrātur
nōs revibrāmur
vōs revibrāminī
eī / eae / ea revibrantur
Indicātīvus imperfectum
ego revibrābar
tū revibrābāris
is / ea / id revibrābātur
nōs revibrābāmur
vōs revibrābāminī
eī / eae / ea revibrābantur
Indicātīvus futūrum
ego revibrābor
tū revibrāberis
is / ea / id revibrābitur
nōs revibrābimur
vōs revibrābiminī
eī / eae / ea revibrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego revibrer
tū revibrēris
is / ea / id revibrētur
nōs revibrēmur
vōs revibrēminī
eī / eae / ea revibrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego revibrārer
tū revibrārēris
is / ea / id revibrārētur
nōs revibrārēmur
vōs revibrārēminī
eī / eae / ea revibrārentur
Imperātīvus praesēns
tū revibrāre
vōs revibrāminī
Imperātīvus futūrum
tū revibrātor
is / ea / id revibrātor
eī / eae / ea revibrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— revibrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— revibrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— revibrātum īrī
Participium perfectum
— revibrātus
Participium futūrum
— revibrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary