HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← reveho — definition

Conjugation of reveho

Regular CEFR B1
[ˈrɛ.we.(ɦ)oː]

to carry, bear or convey back Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego revehō
tū revehis
is / ea / id revehit
nōs revehimus
vōs revehitis
eī / eae / ea revehunt
Indicātīvus imperfectum
ego revehēbam
tū revehēbās
is / ea / id revehēbat
nōs revehēbāmus
vōs revehēbātis
eī / eae / ea revehēbant
Indicātīvus futūrum
ego reveham
tū revehēs
is / ea / id revehet
nōs revehēmus
vōs revehētis
eī / eae / ea revehent
Indicātīvus perfectum
ego revē̆xī
tū revē̆xistī
is / ea / id revē̆xit
nōs revē̆ximus
vōs revē̆xistis
eī / eae / ea revē̆xērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego revē̆xeram
tū revē̆xerās
is / ea / id revē̆xerat
nōs revē̆xerāmus
vōs revē̆xerātis
eī / eae / ea revē̆xerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego revē̆xerō
tū revē̆xeris
is / ea / id revē̆xerit
nōs revē̆xerimus
vōs revē̆xeritis
eī / eae / ea revē̆xerint
Coniūnctīvus praesēns
ego reveham
tū revehās
is / ea / id revehat
nōs revehāmus
vōs revehātis
eī / eae / ea revehant
Coniūnctīvus imperfectum
ego reveherem
tū reveherēs
is / ea / id reveheret
nōs reveherēmus
vōs reveherētis
eī / eae / ea reveherent
Coniūnctīvus perfectum
ego revē̆xerim
tū revē̆xerīs
is / ea / id revē̆xerit
nōs revē̆xerīmus
vōs revē̆xerītis
eī / eae / ea revē̆xerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego revē̆xissem
tū revē̆xissēs
is / ea / id revē̆xisset
nōs revē̆xissēmus
vōs revē̆xissētis
eī / eae / ea revē̆xissent
Imperātīvus praesēns
tū revehe
vōs revehite
Imperātīvus futūrum
tū revehitō
is / ea / id revehitō
vōs revehitōte
eī / eae / ea revehuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— revehere
Īnfīnītīvus perfectum
— revē̆xisse
Īnfīnītīvus futūrum
— revectūrum esse
Participium praesēns
— revehēns
Participium futūrum
— revectūrus
Gerundium (genitīvus)
— revehendī
Gerundium (datīvus)
— revehendō
Gerundium (accūsātīvus)
— revehendum
Gerundium (ablātīvus)
— revehendō
Supīnum (accūsātīvus)
— revectum
Supīnum (ablātīvus)
— revectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego revehor
tū reveheris
is / ea / id revehitur
nōs revehimur
vōs revehiminī
eī / eae / ea revehuntur
Indicātīvus imperfectum
ego revehēbar
tū revehēbāris
is / ea / id revehēbātur
nōs revehēbāmur
vōs revehēbāminī
eī / eae / ea revehēbantur
Indicātīvus futūrum
ego revehar
tū revehēris
is / ea / id revehētur
nōs revehēmur
vōs revehēminī
eī / eae / ea revehentur
Coniūnctīvus praesēns
ego revehar
tū revehāris
is / ea / id revehātur
nōs revehāmur
vōs revehāminī
eī / eae / ea revehantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego reveherer
tū reveherēris
is / ea / id reveherētur
nōs reveherēmur
vōs reveherēminī
eī / eae / ea reveherentur
Imperātīvus praesēns
tū revehere
vōs revehiminī
Imperātīvus futūrum
tū revehitor
is / ea / id revehitor
eī / eae / ea revehuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— revehī
Īnfīnītīvus perfectum
— revectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— revectum īrī
Participium perfectum
— revectus
Participium futūrum
— revehendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary