HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← residuo — definition

Conjugation of residuo

Regular CEFR B1
[rɛˈsɪ.du.oː]

to leave behind Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego residuō
tū residuās
is / ea / id residuat
nōs residuāmus
vōs residuātis
eī / eae / ea residuant
Indicātīvus imperfectum
ego residuābam
tū residuābās
is / ea / id residuābat
nōs residuābāmus
vōs residuābātis
eī / eae / ea residuābant
Indicātīvus futūrum
ego residuābō
tū residuābis
is / ea / id residuābit
nōs residuābimus
vōs residuābitis
eī / eae / ea residuābunt
Indicātīvus perfectum
ego residuāvī
tū residuāvistī
is / ea / id residuāvit
nōs residuāvimus
vōs residuāvistis
eī / eae / ea residuāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego residuāveram
tū residuāverās
is / ea / id residuāverat
nōs residuāverāmus
vōs residuāverātis
eī / eae / ea residuāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego residuāverō
tū residuāveris
is / ea / id residuāverit
nōs residuāverimus
vōs residuāveritis
eī / eae / ea residuāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego residuem
tū residuēs
is / ea / id residuet
nōs residuēmus
vōs residuētis
eī / eae / ea residuent
Coniūnctīvus imperfectum
ego residuārem
tū residuārēs
is / ea / id residuāret
nōs residuārēmus
vōs residuārētis
eī / eae / ea residuārent
Coniūnctīvus perfectum
ego residuāverim
tū residuāverīs
is / ea / id residuāverit
nōs residuāverīmus
vōs residuāverītis
eī / eae / ea residuāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego residuāvissem
tū residuāvissēs
is / ea / id residuāvisset
nōs residuāvissēmus
vōs residuāvissētis
eī / eae / ea residuāvissent
Imperātīvus praesēns
tū residuā
vōs residuāte
Imperātīvus futūrum
tū residuātō
is / ea / id residuātō
vōs residuātōte
eī / eae / ea residuantō
Īnfīnītīvus praesēns
— residuāre
Īnfīnītīvus perfectum
— residuāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— residuātūrum esse
Participium praesēns
— residuāns
Participium futūrum
— residuātūrus
Gerundium (genitīvus)
— residuandī
Gerundium (datīvus)
— residuandō
Gerundium (accūsātīvus)
— residuandum
Gerundium (ablātīvus)
— residuandō
Supīnum (accūsātīvus)
— residuātum
Supīnum (ablātīvus)
— residuātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego residuor
tū residuāris
is / ea / id residuātur
nōs residuāmur
vōs residuāminī
eī / eae / ea residuantur
Indicātīvus imperfectum
ego residuābar
tū residuābāris
is / ea / id residuābātur
nōs residuābāmur
vōs residuābāminī
eī / eae / ea residuābantur
Indicātīvus futūrum
ego residuābor
tū residuāberis
is / ea / id residuābitur
nōs residuābimur
vōs residuābiminī
eī / eae / ea residuābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego residuer
tū residuēris
is / ea / id residuētur
nōs residuēmur
vōs residuēminī
eī / eae / ea residuentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego residuārer
tū residuārēris
is / ea / id residuārētur
nōs residuārēmur
vōs residuārēminī
eī / eae / ea residuārentur
Imperātīvus praesēns
tū residuāre
vōs residuāminī
Imperātīvus futūrum
tū residuātor
is / ea / id residuātor
eī / eae / ea residuantor
Īnfīnītīvus praesēns
— residuārī
Īnfīnītīvus perfectum
— residuātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— residuātum īrī
Participium perfectum
— residuātus
Participium futūrum
— residuandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary