HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← repugno — definition

Conjugation of repugno

Regular CEFR B1
[rɛˈpʊŋ.noː]

to struggle (often with an "against oneself" implied) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego repugnō
tū repugnās
is / ea / id repugnat
nōs repugnāmus
vōs repugnātis
eī / eae / ea repugnant
Indicātīvus imperfectum
ego repugnābam
tū repugnābās
is / ea / id repugnābat
nōs repugnābāmus
vōs repugnābātis
eī / eae / ea repugnābant
Indicātīvus futūrum
ego repugnābō
tū repugnābis
is / ea / id repugnābit
nōs repugnābimus
vōs repugnābitis
eī / eae / ea repugnābunt
Indicātīvus perfectum
ego repugnāvī
tū repugnāvistī
is / ea / id repugnāvit
nōs repugnāvimus
vōs repugnāvistis
eī / eae / ea repugnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego repugnāveram
tū repugnāverās
is / ea / id repugnāverat
nōs repugnāverāmus
vōs repugnāverātis
eī / eae / ea repugnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego repugnāverō
tū repugnāveris
is / ea / id repugnāverit
nōs repugnāverimus
vōs repugnāveritis
eī / eae / ea repugnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego repugnem
tū repugnēs
is / ea / id repugnet
nōs repugnēmus
vōs repugnētis
eī / eae / ea repugnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego repugnārem
tū repugnārēs
is / ea / id repugnāret
nōs repugnārēmus
vōs repugnārētis
eī / eae / ea repugnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego repugnāverim
tū repugnāverīs
is / ea / id repugnāverit
nōs repugnāverīmus
vōs repugnāverītis
eī / eae / ea repugnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego repugnāvissem
tū repugnāvissēs
is / ea / id repugnāvisset
nōs repugnāvissēmus
vōs repugnāvissētis
eī / eae / ea repugnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū repugnā
vōs repugnāte
Imperātīvus futūrum
tū repugnātō
is / ea / id repugnātō
vōs repugnātōte
eī / eae / ea repugnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— repugnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— repugnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— repugnātūrum esse
Participium praesēns
— repugnāns
Participium futūrum
— repugnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— repugnandī
Gerundium (datīvus)
— repugnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— repugnandum
Gerundium (ablātīvus)
— repugnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— repugnātum
Supīnum (ablātīvus)
— repugnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego repugnor
tū repugnāris
is / ea / id repugnātur
nōs repugnāmur
vōs repugnāminī
eī / eae / ea repugnantur
Indicātīvus imperfectum
ego repugnābar
tū repugnābāris
is / ea / id repugnābātur
nōs repugnābāmur
vōs repugnābāminī
eī / eae / ea repugnābantur
Indicātīvus futūrum
ego repugnābor
tū repugnāberis
is / ea / id repugnābitur
nōs repugnābimur
vōs repugnābiminī
eī / eae / ea repugnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego repugner
tū repugnēris
is / ea / id repugnētur
nōs repugnēmur
vōs repugnēminī
eī / eae / ea repugnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego repugnārer
tū repugnārēris
is / ea / id repugnārētur
nōs repugnārēmur
vōs repugnārēminī
eī / eae / ea repugnārentur
Imperātīvus praesēns
tū repugnāre
vōs repugnāminī
Imperātīvus futūrum
tū repugnātor
is / ea / id repugnātor
eī / eae / ea repugnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— repugnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— repugnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— repugnātum īrī
Participium perfectum
— repugnātus
Participium futūrum
— repugnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary