HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← reprobo — definition

Conjugation of reprobo

Regular CEFR B1
[ˈrɛ.prɔ.boː]

to disapprove Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego reprobō
tū reprobās
is / ea / id reprobat
nōs reprobāmus
vōs reprobātis
eī / eae / ea reprobant
Indicātīvus imperfectum
ego reprobābam
tū reprobābās
is / ea / id reprobābat
nōs reprobābāmus
vōs reprobābātis
eī / eae / ea reprobābant
Indicātīvus futūrum
ego reprobābō
tū reprobābis
is / ea / id reprobābit
nōs reprobābimus
vōs reprobābitis
eī / eae / ea reprobābunt
Indicātīvus perfectum
ego reprobāvī
tū reprobāvistī
is / ea / id reprobāvit
nōs reprobāvimus
vōs reprobāvistis
eī / eae / ea reprobāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego reprobāveram
tū reprobāverās
is / ea / id reprobāverat
nōs reprobāverāmus
vōs reprobāverātis
eī / eae / ea reprobāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego reprobāverō
tū reprobāveris
is / ea / id reprobāverit
nōs reprobāverimus
vōs reprobāveritis
eī / eae / ea reprobāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego reprobem
tū reprobēs
is / ea / id reprobet
nōs reprobēmus
vōs reprobētis
eī / eae / ea reprobent
Coniūnctīvus imperfectum
ego reprobārem
tū reprobārēs
is / ea / id reprobāret
nōs reprobārēmus
vōs reprobārētis
eī / eae / ea reprobārent
Coniūnctīvus perfectum
ego reprobāverim
tū reprobāverīs
is / ea / id reprobāverit
nōs reprobāverīmus
vōs reprobāverītis
eī / eae / ea reprobāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego reprobāvissem
tū reprobāvissēs
is / ea / id reprobāvisset
nōs reprobāvissēmus
vōs reprobāvissētis
eī / eae / ea reprobāvissent
Imperātīvus praesēns
tū reprobā
vōs reprobāte
Imperātīvus futūrum
tū reprobātō
is / ea / id reprobātō
vōs reprobātōte
eī / eae / ea reprobantō
Īnfīnītīvus praesēns
— reprobāre
Īnfīnītīvus perfectum
— reprobāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— reprobātūrum esse
Participium praesēns
— reprobāns
Participium futūrum
— reprobātūrus
Gerundium (genitīvus)
— reprobandī
Gerundium (datīvus)
— reprobandō
Gerundium (accūsātīvus)
— reprobandum
Gerundium (ablātīvus)
— reprobandō
Supīnum (accūsātīvus)
— reprobātum
Supīnum (ablātīvus)
— reprobātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego reprobor
tū reprobāris
is / ea / id reprobātur
nōs reprobāmur
vōs reprobāminī
eī / eae / ea reprobantur
Indicātīvus imperfectum
ego reprobābar
tū reprobābāris
is / ea / id reprobābātur
nōs reprobābāmur
vōs reprobābāminī
eī / eae / ea reprobābantur
Indicātīvus futūrum
ego reprobābor
tū reprobāberis
is / ea / id reprobābitur
nōs reprobābimur
vōs reprobābiminī
eī / eae / ea reprobābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego reprober
tū reprobēris
is / ea / id reprobētur
nōs reprobēmur
vōs reprobēminī
eī / eae / ea reprobentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego reprobārer
tū reprobārēris
is / ea / id reprobārētur
nōs reprobārēmur
vōs reprobārēminī
eī / eae / ea reprobārentur
Imperātīvus praesēns
tū reprobāre
vōs reprobāminī
Imperātīvus futūrum
tū reprobātor
is / ea / id reprobātor
eī / eae / ea reprobantor
Īnfīnītīvus praesēns
— reprobārī
Īnfīnītīvus perfectum
— reprobātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— reprobātum īrī
Participium perfectum
— reprobātus
Participium futūrum
— reprobandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary