HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← repello — definition

Conjugation of repello

Regular CEFR B1
[rɛˈpɛl.loː]

to drive away, reject, remove, discard; keep off, hold back, ward off, repulse Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego repellō
tū repellis
is / ea / id repellit
nōs repellimus
vōs repellitis
eī / eae / ea repellunt
Indicātīvus imperfectum
ego repellēbam
tū repellēbās
is / ea / id repellēbat
nōs repellēbāmus
vōs repellēbātis
eī / eae / ea repellēbant
Indicātīvus futūrum
ego repellam
tū repellēs
is / ea / id repellet
nōs repellēmus
vōs repellētis
eī / eae / ea repellent
Indicātīvus perfectum
ego reppulī
tū reppulistī
is / ea / id reppulit
nōs reppulimus
vōs reppulistis
eī / eae / ea reppulērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego reppuleram
tū reppulerās
is / ea / id reppulerat
nōs reppulerāmus
vōs reppulerātis
eī / eae / ea reppulerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego reppulerō
tū reppuleris
is / ea / id reppulerit
nōs reppulerimus
vōs reppuleritis
eī / eae / ea reppulerint
Coniūnctīvus praesēns
ego repellam
tū repellās
is / ea / id repellat
nōs repellāmus
vōs repellātis
eī / eae / ea repellant
Coniūnctīvus imperfectum
ego repellerem
tū repellerēs
is / ea / id repelleret
nōs repellerēmus
vōs repellerētis
eī / eae / ea repellerent
Coniūnctīvus perfectum
ego reppulerim
tū reppulerīs
is / ea / id reppulerit
nōs reppulerīmus
vōs reppulerītis
eī / eae / ea reppulerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego reppulissem
tū reppulissēs
is / ea / id reppulisset
nōs reppulissēmus
vōs reppulissētis
eī / eae / ea reppulissent
Imperātīvus praesēns
tū repelle
vōs repellite
Imperātīvus futūrum
tū repellitō
is / ea / id repellitō
vōs repellitōte
eī / eae / ea repelluntō
Īnfīnītīvus praesēns
— repellere
Īnfīnītīvus perfectum
— reppulisse
Īnfīnītīvus futūrum
— repulsūrum esse
Participium praesēns
— repellēns
Participium futūrum
— repulsūrus
Gerundium (genitīvus)
— repellendī
Gerundium (datīvus)
— repellendō
Gerundium (accūsātīvus)
— repellendum
Gerundium (ablātīvus)
— repellendō
Supīnum (accūsātīvus)
— repulsum
Supīnum (ablātīvus)
— repulsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego repellor
tū repelleris
is / ea / id repellitur
nōs repellimur
vōs repelliminī
eī / eae / ea repelluntur
Indicātīvus imperfectum
ego repellēbar
tū repellēbāris
is / ea / id repellēbātur
nōs repellēbāmur
vōs repellēbāminī
eī / eae / ea repellēbantur
Indicātīvus futūrum
ego repellar
tū repellēris
is / ea / id repellētur
nōs repellēmur
vōs repellēminī
eī / eae / ea repellentur
Coniūnctīvus praesēns
ego repellar
tū repellāris
is / ea / id repellātur
nōs repellāmur
vōs repellāminī
eī / eae / ea repellantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego repellerer
tū repellerēris
is / ea / id repellerētur
nōs repellerēmur
vōs repellerēminī
eī / eae / ea repellerentur
Imperātīvus praesēns
tū repellere
vōs repelliminī
Imperātīvus futūrum
tū repellitor
is / ea / id repellitor
eī / eae / ea repelluntor
Īnfīnītīvus praesēns
— repellī
Īnfīnītīvus perfectum
— repulsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— repulsum īrī
Participium perfectum
— repulsus
Participium futūrum
— repellendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary