HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← rejicio — definition

Conjugation of rejicio

Regular CEFR B1
[rɛjˈjɪ.ki.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego rejiciō
tū rejicis
is / ea / id rejicit
nōs rejicimus
vōs rejicitis
eī / eae / ea rejiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego rejiciēbam
tū rejiciēbās
is / ea / id rejiciēbat
nōs rejiciēbāmus
vōs rejiciēbātis
eī / eae / ea rejiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego rejiciam
tū rejiciēs
is / ea / id rejiciet
nōs rejiciēmus
vōs rejiciētis
eī / eae / ea rejicient
Indicātīvus perfectum
ego rejēcī
tū rejēcistī
is / ea / id rejēcit
nōs rejēcimus
vōs rejēcistis
eī / eae / ea rejēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego rejēceram
tū rejēcerās
is / ea / id rejēcerat
nōs rejēcerāmus
vōs rejēcerātis
eī / eae / ea rejēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego rejēcerō
tū rejēceris
is / ea / id rejēcerit
nōs rejēcerimus
vōs rejēceritis
eī / eae / ea rejēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego rejiciam
tū rejiciās
is / ea / id rejiciat
nōs rejiciāmus
vōs rejiciātis
eī / eae / ea rejiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego rejicerem
tū rejicerēs
is / ea / id rejiceret
nōs rejicerēmus
vōs rejicerētis
eī / eae / ea rejicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego rejēcerim
tū rejēcerīs
is / ea / id rejēcerit
nōs rejēcerīmus
vōs rejēcerītis
eī / eae / ea rejēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego rejēcissem
tū rejēcissēs
is / ea / id rejēcisset
nōs rejēcissēmus
vōs rejēcissētis
eī / eae / ea rejēcissent
Imperātīvus praesēns
tū rejice
vōs rejicite
Imperātīvus futūrum
tū rejicitō
is / ea / id rejicitō
vōs rejicitōte
eī / eae / ea rejiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— rejicere
Īnfīnītīvus perfectum
— rejēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— rejectūrum esse
Participium praesēns
— rejiciēns
Participium futūrum
— rejectūrus
Gerundium (genitīvus)
— rejiciendī
Gerundium (datīvus)
— rejiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— rejiciendum
Gerundium (ablātīvus)
— rejiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— rejectum
Supīnum (ablātīvus)
— rejectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego rejicior
tū rejiceris
is / ea / id rejicitur
nōs rejicimur
vōs rejiciminī
eī / eae / ea rejiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego rejiciēbar
tū rejiciēbāris
is / ea / id rejiciēbātur
nōs rejiciēbāmur
vōs rejiciēbāminī
eī / eae / ea rejiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego rejiciar
tū rejiciēris
is / ea / id rejiciētur
nōs rejiciēmur
vōs rejiciēminī
eī / eae / ea rejicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego rejiciar
tū rejiciāris
is / ea / id rejiciātur
nōs rejiciāmur
vōs rejiciāminī
eī / eae / ea rejiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego rejicerer
tū rejicerēris
is / ea / id rejicerētur
nōs rejicerēmur
vōs rejicerēminī
eī / eae / ea rejicerentur
Imperātīvus praesēns
tū rejicere
vōs rejiciminī
Imperātīvus futūrum
tū rejicitor
is / ea / id rejicitor
eī / eae / ea rejiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— rejicī
Īnfīnītīvus perfectum
— rejectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— rejectum īrī
Participium perfectum
— rejectus
Participium futūrum
— rejiciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary