HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← reinvito — definición

Conjugation of reinvito

Regular CEFR B2
/[re.ɪnˈwiː.toː]/

to invite again, or in return Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego reinvītō
reinvītās
is / ea / id reinvītat
nōs reinvītāmus
vōs reinvītātis
eī / eae / ea reinvītant
Indicātīvus imperfectum
ego reinvītābam
reinvītābās
is / ea / id reinvītābat
nōs reinvītābāmus
vōs reinvītābātis
eī / eae / ea reinvītābant
Indicātīvus futūrum
ego reinvītābō
reinvītābis
is / ea / id reinvītābit
nōs reinvītābimus
vōs reinvītābitis
eī / eae / ea reinvītābunt
Indicātīvus perfectum
ego reinvītāvī
reinvītāvistī
is / ea / id reinvītāvit
nōs reinvītāvimus
vōs reinvītāvistis
eī / eae / ea reinvītāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego reinvītāveram
reinvītāverās
is / ea / id reinvītāverat
nōs reinvītāverāmus
vōs reinvītāverātis
eī / eae / ea reinvītāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego reinvītāverō
reinvītāveris
is / ea / id reinvītāverit
nōs reinvītāverimus
vōs reinvītāveritis
eī / eae / ea reinvītāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego reinvītem
reinvītēs
is / ea / id reinvītet
nōs reinvītēmus
vōs reinvītētis
eī / eae / ea reinvītent
Coniūnctīvus imperfectum
ego reinvītārem
reinvītārēs
is / ea / id reinvītāret
nōs reinvītārēmus
vōs reinvītārētis
eī / eae / ea reinvītārent
Coniūnctīvus perfectum
ego reinvītāverim
reinvītāverīs
is / ea / id reinvītāverit
nōs reinvītāverīmus
vōs reinvītāverītis
eī / eae / ea reinvītāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego reinvītāvissem
reinvītāvissēs
is / ea / id reinvītāvisset
nōs reinvītāvissēmus
vōs reinvītāvissētis
eī / eae / ea reinvītāvissent
Imperātīvus praesēns
reinvītā
vōs reinvītāte
Imperātīvus futūrum
reinvītātō
is / ea / id reinvītātō
vōs reinvītātōte
eī / eae / ea reinvītantō
Īnfīnītīvus praesēns
reinvītāre
Īnfīnītīvus perfectum
reinvītāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
reinvītātūrum esse
Participium praesēns
reinvītāns
Participium futūrum
reinvītātūrus
Gerundium (genitīvus)
reinvītandī
Gerundium (datīvus)
reinvītandō
Gerundium (accūsātīvus)
reinvītandum
Gerundium (ablātīvus)
reinvītandō
Supīnum (accūsātīvus)
reinvītātum
Supīnum (ablātīvus)
reinvītātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego reinvītor
reinvītāris
is / ea / id reinvītātur
nōs reinvītāmur
vōs reinvītāminī
eī / eae / ea reinvītantur
Indicātīvus imperfectum
ego reinvītābar
reinvītābāris
is / ea / id reinvītābātur
nōs reinvītābāmur
vōs reinvītābāminī
eī / eae / ea reinvītābantur
Indicātīvus futūrum
ego reinvītābor
reinvītāberis
is / ea / id reinvītābitur
nōs reinvītābimur
vōs reinvītābiminī
eī / eae / ea reinvītābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego reinvīter
reinvītēris
is / ea / id reinvītētur
nōs reinvītēmur
vōs reinvītēminī
eī / eae / ea reinvītentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego reinvītārer
reinvītārēris
is / ea / id reinvītārētur
nōs reinvītārēmur
vōs reinvītārēminī
eī / eae / ea reinvītārentur
Imperātīvus praesēns
reinvītāre
vōs reinvītāminī
Imperātīvus futūrum
reinvītātor
is / ea / id reinvītātor
eī / eae / ea reinvītantor
Īnfīnītīvus praesēns
reinvītārī
Īnfīnītīvus perfectum
reinvītātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
reinvītātum īrī
Participium perfectum
reinvītātus
Participium futūrum
reinvītandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary