HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← reicio — definition

Conjugation of reicio

Regular CEFR B1
[ˈrɛi̯.ki.oː]

to throw or cast oneself back or again; throw or fling oneself anywhere Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego reiciō
tū reicis
is / ea / id reicit
nōs reicimus
vōs reicitis
eī / eae / ea reiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego reiciēbam
tū reiciēbās
is / ea / id reiciēbat
nōs reiciēbāmus
vōs reiciēbātis
eī / eae / ea reiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego reiciam
tū reiciēs
is / ea / id reiciet
nōs reiciēmus
vōs reiciētis
eī / eae / ea reicient
Indicātīvus perfectum
ego reiēcī
tū reiēcistī
is / ea / id reiēcit
nōs reiēcimus
vōs reiēcistis
eī / eae / ea reiēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego reiēceram
tū reiēcerās
is / ea / id reiēcerat
nōs reiēcerāmus
vōs reiēcerātis
eī / eae / ea reiēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego reiēcerō
tū reiēceris
is / ea / id reiēcerit
nōs reiēcerimus
vōs reiēceritis
eī / eae / ea reiēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego reiciam
tū reiciās
is / ea / id reiciat
nōs reiciāmus
vōs reiciātis
eī / eae / ea reiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego reicerem
tū reicerēs
is / ea / id reiceret
nōs reicerēmus
vōs reicerētis
eī / eae / ea reicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego reiēcerim
tū reiēcerīs
is / ea / id reiēcerit
nōs reiēcerīmus
vōs reiēcerītis
eī / eae / ea reiēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego reiēcissem
tū reiēcissēs
is / ea / id reiēcisset
nōs reiēcissēmus
vōs reiēcissētis
eī / eae / ea reiēcissent
Imperātīvus praesēns
tū reice
vōs reicite
Imperātīvus futūrum
tū reicitō
is / ea / id reicitō
vōs reicitōte
eī / eae / ea reiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— reicere
Īnfīnītīvus perfectum
— reiēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— reiectūrum esse
Participium praesēns
— reiciēns
Participium futūrum
— reiectūrus
Gerundium (genitīvus)
— reiciendī
Gerundium (datīvus)
— reiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— reiciendum
Gerundium (ablātīvus)
— reiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— reiectum
Supīnum (ablātīvus)
— reiectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego reicior
tū reiceris
is / ea / id reicitur
nōs reicimur
vōs reiciminī
eī / eae / ea reiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego reiciēbar
tū reiciēbāris
is / ea / id reiciēbātur
nōs reiciēbāmur
vōs reiciēbāminī
eī / eae / ea reiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego reiciar
tū reiciēris
is / ea / id reiciētur
nōs reiciēmur
vōs reiciēminī
eī / eae / ea reicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego reiciar
tū reiciāris
is / ea / id reiciātur
nōs reiciāmur
vōs reiciāminī
eī / eae / ea reiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego reicerer
tū reicerēris
is / ea / id reicerētur
nōs reicerēmur
vōs reicerēminī
eī / eae / ea reicerentur
Imperātīvus praesēns
tū reicere
vōs reiciminī
Imperātīvus futūrum
tū reicitor
is / ea / id reicitor
eī / eae / ea reiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— reicī
Īnfīnītīvus perfectum
— reiectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— reiectum īrī
Participium perfectum
— reiectus
Participium futūrum
— reiciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary