Conjugation of reicio
/[ˈrɛi̯.ki.oː]/to throw or cast oneself back or again; throw or fling oneself anywhere Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | reiciō |
| tū | reicis |
| is / ea / id | reicit |
| nōs | reicimus |
| vōs | reicitis |
| eī / eae / ea | reiciunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | reiciēbam |
| tū | reiciēbās |
| is / ea / id | reiciēbat |
| nōs | reiciēbāmus |
| vōs | reiciēbātis |
| eī / eae / ea | reiciēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | reiciam |
| tū | reiciēs |
| is / ea / id | reiciet |
| nōs | reiciēmus |
| vōs | reiciētis |
| eī / eae / ea | reicient |
Indicātīvus perfectum
| ego | reiēcī |
| tū | reiēcistī |
| is / ea / id | reiēcit |
| nōs | reiēcimus |
| vōs | reiēcistis |
| eī / eae / ea | reiēcērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | reiēceram |
| tū | reiēcerās |
| is / ea / id | reiēcerat |
| nōs | reiēcerāmus |
| vōs | reiēcerātis |
| eī / eae / ea | reiēcerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | reiēcerō |
| tū | reiēceris |
| is / ea / id | reiēcerit |
| nōs | reiēcerimus |
| vōs | reiēceritis |
| eī / eae / ea | reiēcerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | reiciam |
| tū | reiciās |
| is / ea / id | reiciat |
| nōs | reiciāmus |
| vōs | reiciātis |
| eī / eae / ea | reiciant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | reicerem |
| tū | reicerēs |
| is / ea / id | reiceret |
| nōs | reicerēmus |
| vōs | reicerētis |
| eī / eae / ea | reicerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | reiēcerim |
| tū | reiēcerīs |
| is / ea / id | reiēcerit |
| nōs | reiēcerīmus |
| vōs | reiēcerītis |
| eī / eae / ea | reiēcerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | reiēcissem |
| tū | reiēcissēs |
| is / ea / id | reiēcisset |
| nōs | reiēcissēmus |
| vōs | reiēcissētis |
| eī / eae / ea | reiēcissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | reice |
| vōs | reicite |
Imperātīvus futūrum
| tū | reicitō |
| is / ea / id | reicitō |
| vōs | reicitōte |
| eī / eae / ea | reiciuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | reicere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | reiēcisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | reiectūrum esse |
Participium praesēns
| — | reiciēns |
Participium futūrum
| — | reiectūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | reiciendī |
Gerundium (datīvus)
| — | reiciendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | reiciendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | reiciendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | reiectum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | reiectū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | reicior |
| tū | reiceris |
| is / ea / id | reicitur |
| nōs | reicimur |
| vōs | reiciminī |
| eī / eae / ea | reiciuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | reiciēbar |
| tū | reiciēbāris |
| is / ea / id | reiciēbātur |
| nōs | reiciēbāmur |
| vōs | reiciēbāminī |
| eī / eae / ea | reiciēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | reiciar |
| tū | reiciēris |
| is / ea / id | reiciētur |
| nōs | reiciēmur |
| vōs | reiciēminī |
| eī / eae / ea | reicientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | reiciar |
| tū | reiciāris |
| is / ea / id | reiciātur |
| nōs | reiciāmur |
| vōs | reiciāminī |
| eī / eae / ea | reiciantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | reicerer |
| tū | reicerēris |
| is / ea / id | reicerētur |
| nōs | reicerēmur |
| vōs | reicerēminī |
| eī / eae / ea | reicerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | reicere |
| vōs | reiciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | reicitor |
| is / ea / id | reicitor |
| eī / eae / ea | reiciuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | reicī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | reiectum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | reiectum īrī |
Participium perfectum
| — | reiectus |
Participium futūrum
| — | reiciendus |