HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← refarcio — definition

Conjugation of refarcio

Regular CEFR B2
[rɛˈfar.ki.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego refarciō
tū refarcīs
is / ea / id refarcit
nōs refarcīmus
vōs refarcītis
eī / eae / ea refarciunt
Indicātīvus imperfectum
ego refarciēbam
tū refarciēbās
is / ea / id refarciēbat
nōs refarciēbāmus
vōs refarciēbātis
eī / eae / ea refarciēbant
Indicātīvus futūrum
ego refarciam
tū refarciēs
is / ea / id refarciet
nōs refarciēmus
vōs refarciētis
eī / eae / ea refarcient
Indicātīvus perfectum
ego refarsī
tū refarsistī
is / ea / id refarsit
nōs refarsimus
vōs refarsistis
eī / eae / ea refarsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego refarseram
tū refarserās
is / ea / id refarserat
nōs refarserāmus
vōs refarserātis
eī / eae / ea refarserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego refarserō
tū refarseris
is / ea / id refarserit
nōs refarserimus
vōs refarseritis
eī / eae / ea refarserint
Coniūnctīvus praesēns
ego refarciam
tū refarciās
is / ea / id refarciat
nōs refarciāmus
vōs refarciātis
eī / eae / ea refarciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego refarcīrem
tū refarcīrēs
is / ea / id refarcīret
nōs refarcīrēmus
vōs refarcīrētis
eī / eae / ea refarcīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego refarserim
tū refarserīs
is / ea / id refarserit
nōs refarserīmus
vōs refarserītis
eī / eae / ea refarserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego refarsissem
tū refarsissēs
is / ea / id refarsisset
nōs refarsissēmus
vōs refarsissētis
eī / eae / ea refarsissent
Imperātīvus praesēns
tū refarcī
vōs refarcīte
Imperātīvus futūrum
tū refarcītō
is / ea / id refarcītō
vōs refarcītōte
eī / eae / ea refarciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— refarcīre
Īnfīnītīvus perfectum
— refarsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— refartūrum esse
Participium praesēns
— refarciēns
Participium futūrum
— refartūrus
Gerundium (genitīvus)
— refarciendī
Gerundium (datīvus)
— refarciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— refarciendum
Gerundium (ablātīvus)
— refarciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— refartum
Supīnum (ablātīvus)
— refartū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego refarcior
tū refarcīris
is / ea / id refarcītur
nōs refarcīmur
vōs refarcīminī
eī / eae / ea refarciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego refarciēbar
tū refarciēbāris
is / ea / id refarciēbātur
nōs refarciēbāmur
vōs refarciēbāminī
eī / eae / ea refarciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego refarciar
tū refarciēris
is / ea / id refarciētur
nōs refarciēmur
vōs refarciēminī
eī / eae / ea refarcientur
Coniūnctīvus praesēns
ego refarciar
tū refarciāris
is / ea / id refarciātur
nōs refarciāmur
vōs refarciāminī
eī / eae / ea refarciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego refarcīrer
tū refarcīrēris
is / ea / id refarcīrētur
nōs refarcīrēmur
vōs refarcīrēminī
eī / eae / ea refarcīrentur
Imperātīvus praesēns
tū refarcīre
vōs refarcīminī
Imperātīvus futūrum
tū refarcītor
is / ea / id refarcītor
eī / eae / ea refarciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— refarcīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— refartum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— refartum īrī
Participium perfectum
— refartus
Participium futūrum
— refarciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary