HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← recuso — definition

Conjugation of recuso

Regular CEFR B1
[rɛˈkuː.soː]

to refuse, decline, reject Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego recūsō
tū recūsās
is / ea / id recūsat
nōs recūsāmus
vōs recūsātis
eī / eae / ea recūsant
Indicātīvus imperfectum
ego recūsābam
tū recūsābās
is / ea / id recūsābat
nōs recūsābāmus
vōs recūsābātis
eī / eae / ea recūsābant
Indicātīvus futūrum
ego recūsābō
tū recūsābis
is / ea / id recūsābit
nōs recūsābimus
vōs recūsābitis
eī / eae / ea recūsābunt
Indicātīvus perfectum
ego recūsāvī
tū recūsāvistī
is / ea / id recūsāvit
nōs recūsāvimus
vōs recūsāvistis
eī / eae / ea recūsāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego recūsāveram
tū recūsāverās
is / ea / id recūsāverat
nōs recūsāverāmus
vōs recūsāverātis
eī / eae / ea recūsāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego recūsāverō
tū recūsāveris
is / ea / id recūsāverit
nōs recūsāverimus
vōs recūsāveritis
eī / eae / ea recūsāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego recūsem
tū recūsēs
is / ea / id recūset
nōs recūsēmus
vōs recūsētis
eī / eae / ea recūsent
Coniūnctīvus imperfectum
ego recūsārem
tū recūsārēs
is / ea / id recūsāret
nōs recūsārēmus
vōs recūsārētis
eī / eae / ea recūsārent
Coniūnctīvus perfectum
ego recūsāverim
tū recūsāverīs
is / ea / id recūsāverit
nōs recūsāverīmus
vōs recūsāverītis
eī / eae / ea recūsāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego recūsāvissem
tū recūsāvissēs
is / ea / id recūsāvisset
nōs recūsāvissēmus
vōs recūsāvissētis
eī / eae / ea recūsāvissent
Imperātīvus praesēns
tū recūsā
vōs recūsāte
Imperātīvus futūrum
tū recūsātō
is / ea / id recūsātō
vōs recūsātōte
eī / eae / ea recūsantō
Īnfīnītīvus praesēns
— recūsāre
Īnfīnītīvus perfectum
— recūsāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— recūsātūrum esse
Participium praesēns
— recūsāns
Participium futūrum
— recūsātūrus
Gerundium (genitīvus)
— recūsandī
Gerundium (datīvus)
— recūsandō
Gerundium (accūsātīvus)
— recūsandum
Gerundium (ablātīvus)
— recūsandō
Supīnum (accūsātīvus)
— recūsātum
Supīnum (ablātīvus)
— recūsātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego recūsor
tū recūsāris
is / ea / id recūsātur
nōs recūsāmur
vōs recūsāminī
eī / eae / ea recūsantur
Indicātīvus imperfectum
ego recūsābar
tū recūsābāris
is / ea / id recūsābātur
nōs recūsābāmur
vōs recūsābāminī
eī / eae / ea recūsābantur
Indicātīvus futūrum
ego recūsābor
tū recūsāberis
is / ea / id recūsābitur
nōs recūsābimur
vōs recūsābiminī
eī / eae / ea recūsābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego recūser
tū recūsēris
is / ea / id recūsētur
nōs recūsēmur
vōs recūsēminī
eī / eae / ea recūsentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego recūsārer
tū recūsārēris
is / ea / id recūsārētur
nōs recūsārēmur
vōs recūsārēminī
eī / eae / ea recūsārentur
Imperātīvus praesēns
tū recūsāre
vōs recūsāminī
Imperātīvus futūrum
tū recūsātor
is / ea / id recūsātor
eī / eae / ea recūsantor
Īnfīnītīvus praesēns
— recūsārī
Īnfīnītīvus perfectum
— recūsātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— recūsātum īrī
Participium perfectum
— recūsātus
Participium futūrum
— recūsandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary