HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← recubo — definición

Conjugation of recubo

Regular CEFR B1
/[ˈrɛ.kʊ.boː]/

to recline Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego recubō
recubās
is / ea / id recubat
nōs recubāmus
vōs recubātis
eī / eae / ea recubant
Indicātīvus imperfectum
ego recubābam
recubābās
is / ea / id recubābat
nōs recubābāmus
vōs recubābātis
eī / eae / ea recubābant
Indicātīvus futūrum
ego recubābō
recubābis
is / ea / id recubābit
nōs recubābimus
vōs recubābitis
eī / eae / ea recubābunt
Indicātīvus perfectum
ego recubāvī
recubāvistī
is / ea / id recubāvit
nōs recubāvimus
vōs recubāvistis
eī / eae / ea recubāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego recubāveram
recubāverās
is / ea / id recubāverat
nōs recubāverāmus
vōs recubāverātis
eī / eae / ea recubāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego recubāverō
recubāveris
is / ea / id recubāverit
nōs recubāverimus
vōs recubāveritis
eī / eae / ea recubāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego recubem
recubēs
is / ea / id recubet
nōs recubēmus
vōs recubētis
eī / eae / ea recubent
Coniūnctīvus imperfectum
ego recubārem
recubārēs
is / ea / id recubāret
nōs recubārēmus
vōs recubārētis
eī / eae / ea recubārent
Coniūnctīvus perfectum
ego recubāverim
recubāverīs
is / ea / id recubāverit
nōs recubāverīmus
vōs recubāverītis
eī / eae / ea recubāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego recubāvissem
recubāvissēs
is / ea / id recubāvisset
nōs recubāvissēmus
vōs recubāvissētis
eī / eae / ea recubāvissent
Imperātīvus praesēns
recubā
vōs recubāte
Imperātīvus futūrum
recubātō
is / ea / id recubātō
vōs recubātōte
eī / eae / ea recubantō
Īnfīnītīvus praesēns
recubāre
Īnfīnītīvus perfectum
recubāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
recubātūrum esse
Participium praesēns
recubāns
Participium futūrum
recubātūrus
Gerundium (genitīvus)
recubandī
Gerundium (datīvus)
recubandō
Gerundium (accūsātīvus)
recubandum
Gerundium (ablātīvus)
recubandō
Supīnum (accūsātīvus)
recubātum
Supīnum (ablātīvus)
recubātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego recubor
recubāris
is / ea / id recubātur
nōs recubāmur
vōs recubāminī
eī / eae / ea recubantur
Indicātīvus imperfectum
ego recubābar
recubābāris
is / ea / id recubābātur
nōs recubābāmur
vōs recubābāminī
eī / eae / ea recubābantur
Indicātīvus futūrum
ego recubābor
recubāberis
is / ea / id recubābitur
nōs recubābimur
vōs recubābiminī
eī / eae / ea recubābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego recuber
recubēris
is / ea / id recubētur
nōs recubēmur
vōs recubēminī
eī / eae / ea recubentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego recubārer
recubārēris
is / ea / id recubārētur
nōs recubārēmur
vōs recubārēminī
eī / eae / ea recubārentur
Imperātīvus praesēns
recubāre
vōs recubāminī
Imperātīvus futūrum
recubātor
is / ea / id recubātor
eī / eae / ea recubantor
Īnfīnītīvus praesēns
recubārī
Īnfīnītīvus perfectum
recubātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
recubātum īrī
Participium perfectum
recubātus
Participium futūrum
recubandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary