HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← recubo — definition

Conjugation of recubo

Regular CEFR B1
[ˈrɛ.kʊ.boː]

to recline Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego recubō
tū recubās
is / ea / id recubat
nōs recubāmus
vōs recubātis
eī / eae / ea recubant
Indicātīvus imperfectum
ego recubābam
tū recubābās
is / ea / id recubābat
nōs recubābāmus
vōs recubābātis
eī / eae / ea recubābant
Indicātīvus futūrum
ego recubābō
tū recubābis
is / ea / id recubābit
nōs recubābimus
vōs recubābitis
eī / eae / ea recubābunt
Indicātīvus perfectum
ego recubāvī
tū recubāvistī
is / ea / id recubāvit
nōs recubāvimus
vōs recubāvistis
eī / eae / ea recubāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego recubāveram
tū recubāverās
is / ea / id recubāverat
nōs recubāverāmus
vōs recubāverātis
eī / eae / ea recubāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego recubāverō
tū recubāveris
is / ea / id recubāverit
nōs recubāverimus
vōs recubāveritis
eī / eae / ea recubāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego recubem
tū recubēs
is / ea / id recubet
nōs recubēmus
vōs recubētis
eī / eae / ea recubent
Coniūnctīvus imperfectum
ego recubārem
tū recubārēs
is / ea / id recubāret
nōs recubārēmus
vōs recubārētis
eī / eae / ea recubārent
Coniūnctīvus perfectum
ego recubāverim
tū recubāverīs
is / ea / id recubāverit
nōs recubāverīmus
vōs recubāverītis
eī / eae / ea recubāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego recubāvissem
tū recubāvissēs
is / ea / id recubāvisset
nōs recubāvissēmus
vōs recubāvissētis
eī / eae / ea recubāvissent
Imperātīvus praesēns
tū recubā
vōs recubāte
Imperātīvus futūrum
tū recubātō
is / ea / id recubātō
vōs recubātōte
eī / eae / ea recubantō
Īnfīnītīvus praesēns
— recubāre
Īnfīnītīvus perfectum
— recubāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— recubātūrum esse
Participium praesēns
— recubāns
Participium futūrum
— recubātūrus
Gerundium (genitīvus)
— recubandī
Gerundium (datīvus)
— recubandō
Gerundium (accūsātīvus)
— recubandum
Gerundium (ablātīvus)
— recubandō
Supīnum (accūsātīvus)
— recubātum
Supīnum (ablātīvus)
— recubātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego recubor
tū recubāris
is / ea / id recubātur
nōs recubāmur
vōs recubāminī
eī / eae / ea recubantur
Indicātīvus imperfectum
ego recubābar
tū recubābāris
is / ea / id recubābātur
nōs recubābāmur
vōs recubābāminī
eī / eae / ea recubābantur
Indicātīvus futūrum
ego recubābor
tū recubāberis
is / ea / id recubābitur
nōs recubābimur
vōs recubābiminī
eī / eae / ea recubābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego recuber
tū recubēris
is / ea / id recubētur
nōs recubēmur
vōs recubēminī
eī / eae / ea recubentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego recubārer
tū recubārēris
is / ea / id recubārētur
nōs recubārēmur
vōs recubārēminī
eī / eae / ea recubārentur
Imperātīvus praesēns
tū recubāre
vōs recubāminī
Imperātīvus futūrum
tū recubātor
is / ea / id recubātor
eī / eae / ea recubantor
Īnfīnītīvus praesēns
— recubārī
Īnfīnītīvus perfectum
— recubātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— recubātum īrī
Participium perfectum
— recubātus
Participium futūrum
— recubandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary