HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← recredo — definition

Conjugation of recredo

Regular CEFR B1

to confess, acknowledge, recognize (a fact) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego recrēdō
tū recrēdis
is / ea / id recrēdit
nōs recrēdimus
vōs recrēditis
eī / eae / ea recrēdunt
Indicātīvus imperfectum
ego recrēdēbam
tū recrēdēbās
is / ea / id recrēdēbat
nōs recrēdēbāmus
vōs recrēdēbātis
eī / eae / ea recrēdēbant
Indicātīvus futūrum
ego recrēdam
tū recrēdēs
is / ea / id recrēdet
nōs recrēdēmus
vōs recrēdētis
eī / eae / ea recrēdent
Indicātīvus perfectum
ego recrēdidī
tū recrēdidistī
is / ea / id recrēdidit
nōs recrēdidimus
vōs recrēdidistis
eī / eae / ea recrēdidērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego recrēdideram
tū recrēdiderās
is / ea / id recrēdiderat
nōs recrēdiderāmus
vōs recrēdiderātis
eī / eae / ea recrēdiderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego recrēdiderō
tū recrēdideris
is / ea / id recrēdiderit
nōs recrēdiderimus
vōs recrēdideritis
eī / eae / ea recrēdiderint
Coniūnctīvus praesēns
ego recrēdam
tū recrēdās
is / ea / id recrēdat
nōs recrēdāmus
vōs recrēdātis
eī / eae / ea recrēdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego recrēderem
tū recrēderēs
is / ea / id recrēderet
nōs recrēderēmus
vōs recrēderētis
eī / eae / ea recrēderent
Coniūnctīvus perfectum
ego recrēdiderim
tū recrēdiderīs
is / ea / id recrēdiderit
nōs recrēdiderīmus
vōs recrēdiderītis
eī / eae / ea recrēdiderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego recrēdidissem
tū recrēdidissēs
is / ea / id recrēdidisset
nōs recrēdidissēmus
vōs recrēdidissētis
eī / eae / ea recrēdidissent
Imperātīvus praesēns
tū recrēde
vōs recrēdite
Imperātīvus futūrum
tū recrēditō
is / ea / id recrēditō
vōs recrēditōte
eī / eae / ea recrēduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— recrēdere
Īnfīnītīvus perfectum
— recrēdidisse
Īnfīnītīvus futūrum
— recrēdūtūrum esse
Participium praesēns
— recrēdēns
Participium futūrum
— recrēdūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— recrēdendī
Gerundium (datīvus)
— recrēdendō
Gerundium (accūsātīvus)
— recrēdendum
Gerundium (ablātīvus)
— recrēdendō
Supīnum (accūsātīvus)
— recrēdūtum
Supīnum (ablātīvus)
— recrēdūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego recrēdor
tū recrēderis
is / ea / id recrēditur
nōs recrēdimur
vōs recrēdiminī
eī / eae / ea recrēduntur
Indicātīvus imperfectum
ego recrēdēbar
tū recrēdēbāris
is / ea / id recrēdēbātur
nōs recrēdēbāmur
vōs recrēdēbāminī
eī / eae / ea recrēdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego recrēdar
tū recrēdēris
is / ea / id recrēdētur
nōs recrēdēmur
vōs recrēdēminī
eī / eae / ea recrēdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego recrēdar
tū recrēdāris
is / ea / id recrēdātur
nōs recrēdāmur
vōs recrēdāminī
eī / eae / ea recrēdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego recrēderer
tū recrēderēris
is / ea / id recrēderētur
nōs recrēderēmur
vōs recrēderēminī
eī / eae / ea recrēderentur
Imperātīvus praesēns
tū recrēdere
vōs recrēdiminī
Imperātīvus futūrum
tū recrēditor
is / ea / id recrēditor
eī / eae / ea recrēduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— recrēdī
Īnfīnītīvus perfectum
— recrēdūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— recrēdūtum īrī
Participium perfectum
— recrēdūtus
Participium futūrum
— recrēdendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary