HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← reconcilio — definition

Conjugation of reconcilio

Regular CEFR B2
[rɛ.kɔŋˈkɪ.li.oː]

to bring together again, reunite, reconcile; conciliate; bring back Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego reconciliō
tū reconciliās
is / ea / id reconciliat
nōs reconciliāmus
vōs reconciliātis
eī / eae / ea reconciliant
Indicātīvus imperfectum
ego reconciliābam
tū reconciliābās
is / ea / id reconciliābat
nōs reconciliābāmus
vōs reconciliābātis
eī / eae / ea reconciliābant
Indicātīvus futūrum
ego reconciliābō
tū reconciliābis
is / ea / id reconciliābit
nōs reconciliābimus
vōs reconciliābitis
eī / eae / ea reconciliābunt
Indicātīvus perfectum
ego reconciliāvī
tū reconciliāvistī
is / ea / id reconciliāvit
nōs reconciliāvimus
vōs reconciliāvistis
eī / eae / ea reconciliāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego reconciliāveram
tū reconciliāverās
is / ea / id reconciliāverat
nōs reconciliāverāmus
vōs reconciliāverātis
eī / eae / ea reconciliāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego reconciliāverō
tū reconciliāveris
is / ea / id reconciliāverit
nōs reconciliāverimus
vōs reconciliāveritis
eī / eae / ea reconciliāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego reconciliem
tū reconciliēs
is / ea / id reconciliet
nōs reconciliēmus
vōs reconciliētis
eī / eae / ea reconcilient
Coniūnctīvus imperfectum
ego reconciliārem
tū reconciliārēs
is / ea / id reconciliāret
nōs reconciliārēmus
vōs reconciliārētis
eī / eae / ea reconciliārent
Coniūnctīvus perfectum
ego reconciliāverim
tū reconciliāverīs
is / ea / id reconciliāverit
nōs reconciliāverīmus
vōs reconciliāverītis
eī / eae / ea reconciliāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego reconciliāvissem
tū reconciliāvissēs
is / ea / id reconciliāvisset
nōs reconciliāvissēmus
vōs reconciliāvissētis
eī / eae / ea reconciliāvissent
Imperātīvus praesēns
tū reconciliā
vōs reconciliāte
Imperātīvus futūrum
tū reconciliātō
is / ea / id reconciliātō
vōs reconciliātōte
eī / eae / ea reconciliantō
Īnfīnītīvus praesēns
— reconciliāre
Īnfīnītīvus perfectum
— reconciliāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— reconciliātūrum esse
Participium praesēns
— reconciliāns
Participium futūrum
— reconciliātūrus
Gerundium (genitīvus)
— reconciliandī
Gerundium (datīvus)
— reconciliandō
Gerundium (accūsātīvus)
— reconciliandum
Gerundium (ablātīvus)
— reconciliandō
Supīnum (accūsātīvus)
— reconciliātum
Supīnum (ablātīvus)
— reconciliātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego reconcilior
tū reconciliāris
is / ea / id reconciliātur
nōs reconciliāmur
vōs reconciliāminī
eī / eae / ea reconciliantur
Indicātīvus imperfectum
ego reconciliābar
tū reconciliābāris
is / ea / id reconciliābātur
nōs reconciliābāmur
vōs reconciliābāminī
eī / eae / ea reconciliābantur
Indicātīvus futūrum
ego reconciliābor
tū reconciliāberis
is / ea / id reconciliābitur
nōs reconciliābimur
vōs reconciliābiminī
eī / eae / ea reconciliābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego reconcilier
tū reconciliēris
is / ea / id reconciliētur
nōs reconciliēmur
vōs reconciliēminī
eī / eae / ea reconcilientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego reconciliārer
tū reconciliārēris
is / ea / id reconciliārētur
nōs reconciliārēmur
vōs reconciliārēminī
eī / eae / ea reconciliārentur
Imperātīvus praesēns
tū reconciliāre
vōs reconciliāminī
Imperātīvus futūrum
tū reconciliātor
is / ea / id reconciliātor
eī / eae / ea reconciliantor
Īnfīnītīvus praesēns
— reconciliārī
Īnfīnītīvus perfectum
— reconciliātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— reconciliātum īrī
Participium perfectum
— reconciliātus
Participium futūrum
— reconciliandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary