Conjugation of recompono
/[rɛ.kɔmˈpoː.noː]/to become peaceful (with one another) again, to settle (e.g., in a strife) back again Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | recompōnō |
| tū | recompōnis |
| is / ea / id | recompōnit |
| nōs | recompōnimus |
| vōs | recompōnitis |
| eī / eae / ea | recompōnunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | recompōnēbam |
| tū | recompōnēbās |
| is / ea / id | recompōnēbat |
| nōs | recompōnēbāmus |
| vōs | recompōnēbātis |
| eī / eae / ea | recompōnēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | recompōnam |
| tū | recompōnēs |
| is / ea / id | recompōnet |
| nōs | recompōnēmus |
| vōs | recompōnētis |
| eī / eae / ea | recompōnent |
Indicātīvus perfectum
| ego | recomposuī |
| tū | recomposuistī |
| is / ea / id | recomposuit |
| nōs | recomposuimus |
| vōs | recomposuistis |
| eī / eae / ea | recomposuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | recomposueram |
| tū | recomposuerās |
| is / ea / id | recomposuerat |
| nōs | recomposuerāmus |
| vōs | recomposuerātis |
| eī / eae / ea | recomposuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | recomposuerō |
| tū | recomposueris |
| is / ea / id | recomposuerit |
| nōs | recomposuerimus |
| vōs | recomposueritis |
| eī / eae / ea | recomposuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | recompōnam |
| tū | recompōnās |
| is / ea / id | recompōnat |
| nōs | recompōnāmus |
| vōs | recompōnātis |
| eī / eae / ea | recompōnant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | recompōnerem |
| tū | recompōnerēs |
| is / ea / id | recompōneret |
| nōs | recompōnerēmus |
| vōs | recompōnerētis |
| eī / eae / ea | recompōnerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | recomposuerim |
| tū | recomposuerīs |
| is / ea / id | recomposuerit |
| nōs | recomposuerīmus |
| vōs | recomposuerītis |
| eī / eae / ea | recomposuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | recomposuissem |
| tū | recomposuissēs |
| is / ea / id | recomposuisset |
| nōs | recomposuissēmus |
| vōs | recomposuissētis |
| eī / eae / ea | recomposuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | recompōne |
| vōs | recompōnite |
Imperātīvus futūrum
| tū | recompōnitō |
| is / ea / id | recompōnitō |
| vōs | recompōnitōte |
| eī / eae / ea | recompōnuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | recompōnere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | recomposuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | recompositūrum esse |
Participium praesēns
| — | recompōnēns |
Participium futūrum
| — | recompositūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | recompōnendī |
Gerundium (datīvus)
| — | recompōnendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | recompōnendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | recompōnendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | recompositum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | recompositū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | recompōnor |
| tū | recompōneris |
| is / ea / id | recompōnitur |
| nōs | recompōnimur |
| vōs | recompōniminī |
| eī / eae / ea | recompōnuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | recompōnēbar |
| tū | recompōnēbāris |
| is / ea / id | recompōnēbātur |
| nōs | recompōnēbāmur |
| vōs | recompōnēbāminī |
| eī / eae / ea | recompōnēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | recompōnar |
| tū | recompōnēris |
| is / ea / id | recompōnētur |
| nōs | recompōnēmur |
| vōs | recompōnēminī |
| eī / eae / ea | recompōnentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | recompōnar |
| tū | recompōnāris |
| is / ea / id | recompōnātur |
| nōs | recompōnāmur |
| vōs | recompōnāminī |
| eī / eae / ea | recompōnantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | recompōnerer |
| tū | recompōnerēris |
| is / ea / id | recompōnerētur |
| nōs | recompōnerēmur |
| vōs | recompōnerēminī |
| eī / eae / ea | recompōnerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | recompōnere |
| vōs | recompōniminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | recompōnitor |
| is / ea / id | recompōnitor |
| eī / eae / ea | recompōnuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | recompōnī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | recompositum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | recompositum īrī |
Participium perfectum
| — | recompositus |
Participium futūrum
| — | recompōnendus |