HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← reclino — definition

Conjugation of reclino

Regular CEFR B1
[rɛˈkliː.noː]

to bend or lean back Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego reclīnō
tū reclīnās
is / ea / id reclīnat
nōs reclīnāmus
vōs reclīnātis
eī / eae / ea reclīnant
Indicātīvus imperfectum
ego reclīnābam
tū reclīnābās
is / ea / id reclīnābat
nōs reclīnābāmus
vōs reclīnābātis
eī / eae / ea reclīnābant
Indicātīvus futūrum
ego reclīnābō
tū reclīnābis
is / ea / id reclīnābit
nōs reclīnābimus
vōs reclīnābitis
eī / eae / ea reclīnābunt
Indicātīvus perfectum
ego reclīnāvī
tū reclīnāvistī
is / ea / id reclīnāvit
nōs reclīnāvimus
vōs reclīnāvistis
eī / eae / ea reclīnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego reclīnāveram
tū reclīnāverās
is / ea / id reclīnāverat
nōs reclīnāverāmus
vōs reclīnāverātis
eī / eae / ea reclīnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego reclīnāverō
tū reclīnāveris
is / ea / id reclīnāverit
nōs reclīnāverimus
vōs reclīnāveritis
eī / eae / ea reclīnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego reclīnem
tū reclīnēs
is / ea / id reclīnet
nōs reclīnēmus
vōs reclīnētis
eī / eae / ea reclīnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego reclīnārem
tū reclīnārēs
is / ea / id reclīnāret
nōs reclīnārēmus
vōs reclīnārētis
eī / eae / ea reclīnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego reclīnāverim
tū reclīnāverīs
is / ea / id reclīnāverit
nōs reclīnāverīmus
vōs reclīnāverītis
eī / eae / ea reclīnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego reclīnāvissem
tū reclīnāvissēs
is / ea / id reclīnāvisset
nōs reclīnāvissēmus
vōs reclīnāvissētis
eī / eae / ea reclīnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū reclīnā
vōs reclīnāte
Imperātīvus futūrum
tū reclīnātō
is / ea / id reclīnātō
vōs reclīnātōte
eī / eae / ea reclīnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— reclīnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— reclīnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— reclīnātūrum esse
Participium praesēns
— reclīnāns
Participium futūrum
— reclīnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— reclīnandī
Gerundium (datīvus)
— reclīnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— reclīnandum
Gerundium (ablātīvus)
— reclīnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— reclīnātum
Supīnum (ablātīvus)
— reclīnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego reclīnor
tū reclīnāris
is / ea / id reclīnātur
nōs reclīnāmur
vōs reclīnāminī
eī / eae / ea reclīnantur
Indicātīvus imperfectum
ego reclīnābar
tū reclīnābāris
is / ea / id reclīnābātur
nōs reclīnābāmur
vōs reclīnābāminī
eī / eae / ea reclīnābantur
Indicātīvus futūrum
ego reclīnābor
tū reclīnāberis
is / ea / id reclīnābitur
nōs reclīnābimur
vōs reclīnābiminī
eī / eae / ea reclīnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego reclīner
tū reclīnēris
is / ea / id reclīnētur
nōs reclīnēmur
vōs reclīnēminī
eī / eae / ea reclīnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego reclīnārer
tū reclīnārēris
is / ea / id reclīnārētur
nōs reclīnārēmur
vōs reclīnārēminī
eī / eae / ea reclīnārentur
Imperātīvus praesēns
tū reclīnāre
vōs reclīnāminī
Imperātīvus futūrum
tū reclīnātor
is / ea / id reclīnātor
eī / eae / ea reclīnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— reclīnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— reclīnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— reclīnātum īrī
Participium perfectum
— reclīnātus
Participium futūrum
— reclīnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary