HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← reamo — definition

Conjugation of reamo

Regular CEFR B1
[ˈre.a.moː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego reamō
tū reamās
is / ea / id reamat
nōs reamāmus
vōs reamātis
eī / eae / ea reamant
Indicātīvus imperfectum
ego reamābam
tū reamābās
is / ea / id reamābat
nōs reamābāmus
vōs reamābātis
eī / eae / ea reamābant
Indicātīvus futūrum
ego reamābō
tū reamābis
is / ea / id reamābit
nōs reamābimus
vōs reamābitis
eī / eae / ea reamābunt
Indicātīvus perfectum
ego reamāvī
tū reamāvistī
is / ea / id reamāvit
nōs reamāvimus
vōs reamāvistis
eī / eae / ea reamāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego reamāveram
tū reamāverās
is / ea / id reamāverat
nōs reamāverāmus
vōs reamāverātis
eī / eae / ea reamāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego reamāverō
tū reamāveris
is / ea / id reamāverit
nōs reamāverimus
vōs reamāveritis
eī / eae / ea reamāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego reamem
tū reamēs
is / ea / id reamet
nōs reamēmus
vōs reamētis
eī / eae / ea reament
Coniūnctīvus imperfectum
ego reamārem
tū reamārēs
is / ea / id reamāret
nōs reamārēmus
vōs reamārētis
eī / eae / ea reamārent
Coniūnctīvus perfectum
ego reamāverim
tū reamāverīs
is / ea / id reamāverit
nōs reamāverīmus
vōs reamāverītis
eī / eae / ea reamāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego reamāvissem
tū reamāvissēs
is / ea / id reamāvisset
nōs reamāvissēmus
vōs reamāvissētis
eī / eae / ea reamāvissent
Imperātīvus praesēns
tū reamā
vōs reamāte
Imperātīvus futūrum
tū reamātō
is / ea / id reamātō
vōs reamātōte
eī / eae / ea reamantō
Īnfīnītīvus praesēns
— reamāre
Īnfīnītīvus perfectum
— reamāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— reamātūrum esse
Participium praesēns
— reamāns
Participium futūrum
— reamātūrus
Gerundium (genitīvus)
— reamandī
Gerundium (datīvus)
— reamandō
Gerundium (accūsātīvus)
— reamandum
Gerundium (ablātīvus)
— reamandō
Supīnum (accūsātīvus)
— reamātum
Supīnum (ablātīvus)
— reamātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego reamor
tū reamāris
is / ea / id reamātur
nōs reamāmur
vōs reamāminī
eī / eae / ea reamantur
Indicātīvus imperfectum
ego reamābar
tū reamābāris
is / ea / id reamābātur
nōs reamābāmur
vōs reamābāminī
eī / eae / ea reamābantur
Indicātīvus futūrum
ego reamābor
tū reamāberis
is / ea / id reamābitur
nōs reamābimur
vōs reamābiminī
eī / eae / ea reamābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego reamer
tū reamēris
is / ea / id reamētur
nōs reamēmur
vōs reamēminī
eī / eae / ea reamentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego reamārer
tū reamārēris
is / ea / id reamārētur
nōs reamārēmur
vōs reamārēminī
eī / eae / ea reamārentur
Imperātīvus praesēns
tū reamāre
vōs reamāminī
Imperātīvus futūrum
tū reamātor
is / ea / id reamātor
eī / eae / ea reamantor
Īnfīnītīvus praesēns
— reamārī
Īnfīnītīvus perfectum
— reamātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— reamātum īrī
Participium perfectum
— reamātus
Participium futūrum
— reamandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary