HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ranco — definition

Conjugation of ranco

Regular CEFR B1
[ˈraŋ.koː]

to cry Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego rancō
rancās
is / ea / id rancat
nōs rancāmus
vōs rancātis
eī / eae / ea rancant
Indicātīvus imperfectum
ego rancābam
rancābās
is / ea / id rancābat
nōs rancābāmus
vōs rancābātis
eī / eae / ea rancābant
Indicātīvus futūrum
ego rancābō
rancābis
is / ea / id rancābit
nōs rancābimus
vōs rancābitis
eī / eae / ea rancābunt
Coniūnctīvus praesēns
ego rancem
rancēs
is / ea / id rancet
nōs rancēmus
vōs rancētis
eī / eae / ea rancent
Coniūnctīvus imperfectum
ego rancārem
rancārēs
is / ea / id rancāret
nōs rancārēmus
vōs rancārētis
eī / eae / ea rancārent
Imperātīvus praesēns
rancā
vōs rancāte
Imperātīvus futūrum
rancātō
is / ea / id rancātō
vōs rancātōte
eī / eae / ea rancantō
Īnfīnītīvus praesēns
rancāre
Participium praesēns
rancāns
Gerundium (genitīvus)
rancandī
Gerundium (datīvus)
rancandō
Gerundium (accūsātīvus)
rancandum
Gerundium (ablātīvus)
rancandō

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary