HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ranco — definition

Conjugation of ranco

Regular CEFR B1
[ˈraŋ.koː]

to cry Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego rancō
tū rancās
is / ea / id rancat
nōs rancāmus
vōs rancātis
eī / eae / ea rancant
Indicātīvus imperfectum
ego rancābam
tū rancābās
is / ea / id rancābat
nōs rancābāmus
vōs rancābātis
eī / eae / ea rancābant
Indicātīvus futūrum
ego rancābō
tū rancābis
is / ea / id rancābit
nōs rancābimus
vōs rancābitis
eī / eae / ea rancābunt
Coniūnctīvus praesēns
ego rancem
tū rancēs
is / ea / id rancet
nōs rancēmus
vōs rancētis
eī / eae / ea rancent
Coniūnctīvus imperfectum
ego rancārem
tū rancārēs
is / ea / id rancāret
nōs rancārēmus
vōs rancārētis
eī / eae / ea rancārent
Imperātīvus praesēns
tū rancā
vōs rancāte
Imperātīvus futūrum
tū rancātō
is / ea / id rancātō
vōs rancātōte
eī / eae / ea rancantō
Īnfīnītīvus praesēns
— rancāre
Participium praesēns
— rancāns
Gerundium (genitīvus)
— rancandī
Gerundium (datīvus)
— rancandō
Gerundium (accūsātīvus)
— rancandum
Gerundium (ablātīvus)
— rancandō

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary