HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ranco — definición

Conjugation of ranco

Regular CEFR B1
/[ˈraŋ.koː]/

to cry Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego rancō
rancās
is / ea / id rancat
nōs rancāmus
vōs rancātis
eī / eae / ea rancant
Indicātīvus imperfectum
ego rancābam
rancābās
is / ea / id rancābat
nōs rancābāmus
vōs rancābātis
eī / eae / ea rancābant
Indicātīvus futūrum
ego rancābō
rancābis
is / ea / id rancābit
nōs rancābimus
vōs rancābitis
eī / eae / ea rancābunt
Coniūnctīvus praesēns
ego rancem
rancēs
is / ea / id rancet
nōs rancēmus
vōs rancētis
eī / eae / ea rancent
Coniūnctīvus imperfectum
ego rancārem
rancārēs
is / ea / id rancāret
nōs rancārēmus
vōs rancārētis
eī / eae / ea rancārent
Imperātīvus praesēns
rancā
vōs rancāte
Imperātīvus futūrum
rancātō
is / ea / id rancātō
vōs rancātōte
eī / eae / ea rancantō
Īnfīnītīvus praesēns
rancāre
Participium praesēns
rancāns
Gerundium (genitīvus)
rancandī
Gerundium (datīvus)
rancandō
Gerundium (accūsātīvus)
rancandum
Gerundium (ablātīvus)
rancandō

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary