HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← punctuo — definición

Conjugation of punctuo

Regular CEFR B1
/[ˈpuːŋk.tu.oː]/

to mark with a point or by pointing; point, prick Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego pūnctuō
pūnctuās
is / ea / id pūnctuat
nōs pūnctuāmus
vōs pūnctuātis
eī / eae / ea pūnctuant
Indicātīvus imperfectum
ego pūnctuābam
pūnctuābās
is / ea / id pūnctuābat
nōs pūnctuābāmus
vōs pūnctuābātis
eī / eae / ea pūnctuābant
Indicātīvus futūrum
ego pūnctuābō
pūnctuābis
is / ea / id pūnctuābit
nōs pūnctuābimus
vōs pūnctuābitis
eī / eae / ea pūnctuābunt
Indicātīvus perfectum
ego pūnctuāvī
pūnctuāvistī
is / ea / id pūnctuāvit
nōs pūnctuāvimus
vōs pūnctuāvistis
eī / eae / ea pūnctuāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego pūnctuāveram
pūnctuāverās
is / ea / id pūnctuāverat
nōs pūnctuāverāmus
vōs pūnctuāverātis
eī / eae / ea pūnctuāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego pūnctuāverō
pūnctuāveris
is / ea / id pūnctuāverit
nōs pūnctuāverimus
vōs pūnctuāveritis
eī / eae / ea pūnctuāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego pūnctuem
pūnctuēs
is / ea / id pūnctuet
nōs pūnctuēmus
vōs pūnctuētis
eī / eae / ea pūnctuent
Coniūnctīvus imperfectum
ego pūnctuārem
pūnctuārēs
is / ea / id pūnctuāret
nōs pūnctuārēmus
vōs pūnctuārētis
eī / eae / ea pūnctuārent
Coniūnctīvus perfectum
ego pūnctuāverim
pūnctuāverīs
is / ea / id pūnctuāverit
nōs pūnctuāverīmus
vōs pūnctuāverītis
eī / eae / ea pūnctuāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego pūnctuāvissem
pūnctuāvissēs
is / ea / id pūnctuāvisset
nōs pūnctuāvissēmus
vōs pūnctuāvissētis
eī / eae / ea pūnctuāvissent
Imperātīvus praesēns
pūnctuā
vōs pūnctuāte
Imperātīvus futūrum
pūnctuātō
is / ea / id pūnctuātō
vōs pūnctuātōte
eī / eae / ea pūnctuantō
Īnfīnītīvus praesēns
pūnctuāre
Īnfīnītīvus perfectum
pūnctuāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
pūnctuātūrum esse
Participium praesēns
pūnctuāns
Participium futūrum
pūnctuātūrus
Gerundium (genitīvus)
pūnctuandī
Gerundium (datīvus)
pūnctuandō
Gerundium (accūsātīvus)
pūnctuandum
Gerundium (ablātīvus)
pūnctuandō
Supīnum (accūsātīvus)
pūnctuātum
Supīnum (ablātīvus)
pūnctuātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego pūnctuor
pūnctuāris
is / ea / id pūnctuātur
nōs pūnctuāmur
vōs pūnctuāminī
eī / eae / ea pūnctuantur
Indicātīvus imperfectum
ego pūnctuābar
pūnctuābāris
is / ea / id pūnctuābātur
nōs pūnctuābāmur
vōs pūnctuābāminī
eī / eae / ea pūnctuābantur
Indicātīvus futūrum
ego pūnctuābor
pūnctuāberis
is / ea / id pūnctuābitur
nōs pūnctuābimur
vōs pūnctuābiminī
eī / eae / ea pūnctuābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego pūnctuer
pūnctuēris
is / ea / id pūnctuētur
nōs pūnctuēmur
vōs pūnctuēminī
eī / eae / ea pūnctuentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego pūnctuārer
pūnctuārēris
is / ea / id pūnctuārētur
nōs pūnctuārēmur
vōs pūnctuārēminī
eī / eae / ea pūnctuārentur
Imperātīvus praesēns
pūnctuāre
vōs pūnctuāminī
Imperātīvus futūrum
pūnctuātor
is / ea / id pūnctuātor
eī / eae / ea pūnctuantor
Īnfīnītīvus praesēns
pūnctuārī
Īnfīnītīvus perfectum
pūnctuātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
pūnctuātum īrī
Participium perfectum
pūnctuātus
Participium futūrum
pūnctuandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary