HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← provoco — definición

Conjugation of provoco

Regular CEFR B1
/[ˈproː.wɔ.koː]/

to call forth, summon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōvocō
prōvocās
is / ea / id prōvocat
nōs prōvocāmus
vōs prōvocātis
eī / eae / ea prōvocant
Indicātīvus imperfectum
ego prōvocābam
prōvocābās
is / ea / id prōvocābat
nōs prōvocābāmus
vōs prōvocābātis
eī / eae / ea prōvocābant
Indicātīvus futūrum
ego prōvocābō
prōvocābis
is / ea / id prōvocābit
nōs prōvocābimus
vōs prōvocābitis
eī / eae / ea prōvocābunt
Indicātīvus perfectum
ego prōvocāvī
prōvocāvistī
is / ea / id prōvocāvit
nōs prōvocāvimus
vōs prōvocāvistis
eī / eae / ea prōvocāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōvocāveram
prōvocāverās
is / ea / id prōvocāverat
nōs prōvocāverāmus
vōs prōvocāverātis
eī / eae / ea prōvocāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōvocāverō
prōvocāveris
is / ea / id prōvocāverit
nōs prōvocāverimus
vōs prōvocāveritis
eī / eae / ea prōvocāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōvocem
prōvocēs
is / ea / id prōvocet
nōs prōvocēmus
vōs prōvocētis
eī / eae / ea prōvocent
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōvocārem
prōvocārēs
is / ea / id prōvocāret
nōs prōvocārēmus
vōs prōvocārētis
eī / eae / ea prōvocārent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōvocāverim
prōvocāverīs
is / ea / id prōvocāverit
nōs prōvocāverīmus
vōs prōvocāverītis
eī / eae / ea prōvocāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōvocāvissem
prōvocāvissēs
is / ea / id prōvocāvisset
nōs prōvocāvissēmus
vōs prōvocāvissētis
eī / eae / ea prōvocāvissent
Imperātīvus praesēns
prōvocā
vōs prōvocāte
Imperātīvus futūrum
prōvocātō
is / ea / id prōvocātō
vōs prōvocātōte
eī / eae / ea prōvocantō
Īnfīnītīvus praesēns
prōvocāre
Īnfīnītīvus perfectum
prōvocāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
prōvocātūrum esse
Participium praesēns
prōvocāns
Participium futūrum
prōvocātūrus
Gerundium (genitīvus)
prōvocandī
Gerundium (datīvus)
prōvocandō
Gerundium (accūsātīvus)
prōvocandum
Gerundium (ablātīvus)
prōvocandō
Supīnum (accūsātīvus)
prōvocātum
Supīnum (ablātīvus)
prōvocātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōvocor
prōvocāris
is / ea / id prōvocātur
nōs prōvocāmur
vōs prōvocāminī
eī / eae / ea prōvocantur
Indicātīvus imperfectum
ego prōvocābar
prōvocābāris
is / ea / id prōvocābātur
nōs prōvocābāmur
vōs prōvocābāminī
eī / eae / ea prōvocābantur
Indicātīvus futūrum
ego prōvocābor
prōvocāberis
is / ea / id prōvocābitur
nōs prōvocābimur
vōs prōvocābiminī
eī / eae / ea prōvocābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōvocer
prōvocēris
is / ea / id prōvocētur
nōs prōvocēmur
vōs prōvocēminī
eī / eae / ea prōvocentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōvocārer
prōvocārēris
is / ea / id prōvocārētur
nōs prōvocārēmur
vōs prōvocārēminī
eī / eae / ea prōvocārentur
Imperātīvus praesēns
prōvocāre
vōs prōvocāminī
Imperātīvus futūrum
prōvocātor
is / ea / id prōvocātor
eī / eae / ea prōvocantor
Īnfīnītīvus praesēns
prōvocārī
Īnfīnītīvus perfectum
prōvocātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
prōvocātum īrī
Participium perfectum
prōvocātus
Participium futūrum
prōvocandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary