HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← provoco — definition

Conjugation of provoco

Regular CEFR B1
[ˈproː.wɔ.koː]

to call forth, summon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōvocō
tū prōvocās
is / ea / id prōvocat
nōs prōvocāmus
vōs prōvocātis
eī / eae / ea prōvocant
Indicātīvus imperfectum
ego prōvocābam
tū prōvocābās
is / ea / id prōvocābat
nōs prōvocābāmus
vōs prōvocābātis
eī / eae / ea prōvocābant
Indicātīvus futūrum
ego prōvocābō
tū prōvocābis
is / ea / id prōvocābit
nōs prōvocābimus
vōs prōvocābitis
eī / eae / ea prōvocābunt
Indicātīvus perfectum
ego prōvocāvī
tū prōvocāvistī
is / ea / id prōvocāvit
nōs prōvocāvimus
vōs prōvocāvistis
eī / eae / ea prōvocāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōvocāveram
tū prōvocāverās
is / ea / id prōvocāverat
nōs prōvocāverāmus
vōs prōvocāverātis
eī / eae / ea prōvocāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōvocāverō
tū prōvocāveris
is / ea / id prōvocāverit
nōs prōvocāverimus
vōs prōvocāveritis
eī / eae / ea prōvocāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōvocem
tū prōvocēs
is / ea / id prōvocet
nōs prōvocēmus
vōs prōvocētis
eī / eae / ea prōvocent
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōvocārem
tū prōvocārēs
is / ea / id prōvocāret
nōs prōvocārēmus
vōs prōvocārētis
eī / eae / ea prōvocārent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōvocāverim
tū prōvocāverīs
is / ea / id prōvocāverit
nōs prōvocāverīmus
vōs prōvocāverītis
eī / eae / ea prōvocāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōvocāvissem
tū prōvocāvissēs
is / ea / id prōvocāvisset
nōs prōvocāvissēmus
vōs prōvocāvissētis
eī / eae / ea prōvocāvissent
Imperātīvus praesēns
tū prōvocā
vōs prōvocāte
Imperātīvus futūrum
tū prōvocātō
is / ea / id prōvocātō
vōs prōvocātōte
eī / eae / ea prōvocantō
Īnfīnītīvus praesēns
— prōvocāre
Īnfīnītīvus perfectum
— prōvocāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōvocātūrum esse
Participium praesēns
— prōvocāns
Participium futūrum
— prōvocātūrus
Gerundium (genitīvus)
— prōvocandī
Gerundium (datīvus)
— prōvocandō
Gerundium (accūsātīvus)
— prōvocandum
Gerundium (ablātīvus)
— prōvocandō
Supīnum (accūsātīvus)
— prōvocātum
Supīnum (ablātīvus)
— prōvocātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōvocor
tū prōvocāris
is / ea / id prōvocātur
nōs prōvocāmur
vōs prōvocāminī
eī / eae / ea prōvocantur
Indicātīvus imperfectum
ego prōvocābar
tū prōvocābāris
is / ea / id prōvocābātur
nōs prōvocābāmur
vōs prōvocābāminī
eī / eae / ea prōvocābantur
Indicātīvus futūrum
ego prōvocābor
tū prōvocāberis
is / ea / id prōvocābitur
nōs prōvocābimur
vōs prōvocābiminī
eī / eae / ea prōvocābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōvocer
tū prōvocēris
is / ea / id prōvocētur
nōs prōvocēmur
vōs prōvocēminī
eī / eae / ea prōvocentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōvocārer
tū prōvocārēris
is / ea / id prōvocārētur
nōs prōvocārēmur
vōs prōvocārēminī
eī / eae / ea prōvocārentur
Imperātīvus praesēns
tū prōvocāre
vōs prōvocāminī
Imperātīvus futūrum
tū prōvocātor
is / ea / id prōvocātor
eī / eae / ea prōvocantor
Īnfīnītīvus praesēns
— prōvocārī
Īnfīnītīvus perfectum
— prōvocātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōvocātum īrī
Participium perfectum
— prōvocātus
Participium futūrum
— prōvocandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary