HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← proseco — definition

Conjugation of proseco

Regular CEFR B1
[ˈproː.sɛ.koː]

to cut off or away Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōsecō
tū prōsecās
is / ea / id prōsecat
nōs prōsecāmus
vōs prōsecātis
eī / eae / ea prōsecant
Indicātīvus imperfectum
ego prōsecābam
tū prōsecābās
is / ea / id prōsecābat
nōs prōsecābāmus
vōs prōsecābātis
eī / eae / ea prōsecābant
Indicātīvus futūrum
ego prōsecābō
tū prōsecābis
is / ea / id prōsecābit
nōs prōsecābimus
vōs prōsecābitis
eī / eae / ea prōsecābunt
Indicātīvus perfectum
ego prōsecuī
tū prōsecuistī
is / ea / id prōsecuit
nōs prōsecuimus
vōs prōsecuistis
eī / eae / ea prōsecuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōsecueram
tū prōsecuerās
is / ea / id prōsecuerat
nōs prōsecuerāmus
vōs prōsecuerātis
eī / eae / ea prōsecuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōsecuerō
tū prōsecueris
is / ea / id prōsecuerit
nōs prōsecuerimus
vōs prōsecueritis
eī / eae / ea prōsecuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōsecem
tū prōsecēs
is / ea / id prōsecet
nōs prōsecēmus
vōs prōsecētis
eī / eae / ea prōsecent
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōsecārem
tū prōsecārēs
is / ea / id prōsecāret
nōs prōsecārēmus
vōs prōsecārētis
eī / eae / ea prōsecārent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōsecuerim
tū prōsecuerīs
is / ea / id prōsecuerit
nōs prōsecuerīmus
vōs prōsecuerītis
eī / eae / ea prōsecuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōsecuissem
tū prōsecuissēs
is / ea / id prōsecuisset
nōs prōsecuissēmus
vōs prōsecuissētis
eī / eae / ea prōsecuissent
Imperātīvus praesēns
tū prōsecā
vōs prōsecāte
Imperātīvus futūrum
tū prōsecātō
is / ea / id prōsecātō
vōs prōsecātōte
eī / eae / ea prōsecantō
Īnfīnītīvus praesēns
— prōsecāre
Īnfīnītīvus perfectum
— prōsecuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōsectūrum esse
Participium praesēns
— prōsecāns
Participium futūrum
— prōsectūrus
Gerundium (genitīvus)
— prōsecandī
Gerundium (datīvus)
— prōsecandō
Gerundium (accūsātīvus)
— prōsecandum
Gerundium (ablātīvus)
— prōsecandō
Supīnum (accūsātīvus)
— prōsectum
Supīnum (ablātīvus)
— prōsectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōsecor
tū prōsecāris
is / ea / id prōsecātur
nōs prōsecāmur
vōs prōsecāminī
eī / eae / ea prōsecantur
Indicātīvus imperfectum
ego prōsecābar
tū prōsecābāris
is / ea / id prōsecābātur
nōs prōsecābāmur
vōs prōsecābāminī
eī / eae / ea prōsecābantur
Indicātīvus futūrum
ego prōsecābor
tū prōsecāberis
is / ea / id prōsecābitur
nōs prōsecābimur
vōs prōsecābiminī
eī / eae / ea prōsecābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōsecer
tū prōsecēris
is / ea / id prōsecētur
nōs prōsecēmur
vōs prōsecēminī
eī / eae / ea prōsecentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōsecārer
tū prōsecārēris
is / ea / id prōsecārētur
nōs prōsecārēmur
vōs prōsecārēminī
eī / eae / ea prōsecārentur
Imperātīvus praesēns
tū prōsecāre
vōs prōsecāminī
Imperātīvus futūrum
tū prōsecātor
is / ea / id prōsecātor
eī / eae / ea prōsecantor
Īnfīnītīvus praesēns
— prōsecārī
Īnfīnītīvus perfectum
— prōsectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōsectum īrī
Participium perfectum
— prōsectus
Participium futūrum
— prōsecandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary