HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← propono — definition

Conjugation of propono

Regular CEFR B1
[proːˈpoː.noː]

to set forth, to put forth, to lay out Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōpōnō
tū prōpōnis
is / ea / id prōpōnit
nōs prōpōnimus
vōs prōpōnitis
eī / eae / ea prōpōnunt
Indicātīvus imperfectum
ego prōpōnēbam
tū prōpōnēbās
is / ea / id prōpōnēbat
nōs prōpōnēbāmus
vōs prōpōnēbātis
eī / eae / ea prōpōnēbant
Indicātīvus futūrum
ego prōpōnam
tū prōpōnēs
is / ea / id prōpōnet
nōs prōpōnēmus
vōs prōpōnētis
eī / eae / ea prōpōnent
Indicātīvus perfectum
ego prōposuī
tū prōposuistī
is / ea / id prōposuit
nōs prōposuimus
vōs prōposuistis
eī / eae / ea prōposuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōposueram
tū prōposuerās
is / ea / id prōposuerat
nōs prōposuerāmus
vōs prōposuerātis
eī / eae / ea prōposuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōposuerō
tū prōposueris
is / ea / id prōposuerit
nōs prōposuerimus
vōs prōposueritis
eī / eae / ea prōposuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōpōnam
tū prōpōnās
is / ea / id prōpōnat
nōs prōpōnāmus
vōs prōpōnātis
eī / eae / ea prōpōnant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōpōnerem
tū prōpōnerēs
is / ea / id prōpōneret
nōs prōpōnerēmus
vōs prōpōnerētis
eī / eae / ea prōpōnerent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōposuerim
tū prōposuerīs
is / ea / id prōposuerit
nōs prōposuerīmus
vōs prōposuerītis
eī / eae / ea prōposuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōposuissem
tū prōposuissēs
is / ea / id prōposuisset
nōs prōposuissēmus
vōs prōposuissētis
eī / eae / ea prōposuissent
Imperātīvus praesēns
tū prōpōne
vōs prōpōnite
Imperātīvus futūrum
tū prōpōnitō
is / ea / id prōpōnitō
vōs prōpōnitōte
eī / eae / ea prōpōnuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— prōpōnere
Īnfīnītīvus perfectum
— prōposuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōpositūrum esse
Participium praesēns
— prōpōnēns
Participium futūrum
— prōpositūrus
Gerundium (genitīvus)
— prōpōnendī
Gerundium (datīvus)
— prōpōnendō
Gerundium (accūsātīvus)
— prōpōnendum
Gerundium (ablātīvus)
— prōpōnendō
Supīnum (accūsātīvus)
— prōpositum
Supīnum (ablātīvus)
— prōpositū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōpōnor
tū prōpōneris
is / ea / id prōpōnitur
nōs prōpōnimur
vōs prōpōniminī
eī / eae / ea prōpōnuntur
Indicātīvus imperfectum
ego prōpōnēbar
tū prōpōnēbāris
is / ea / id prōpōnēbātur
nōs prōpōnēbāmur
vōs prōpōnēbāminī
eī / eae / ea prōpōnēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prōpōnar
tū prōpōnēris
is / ea / id prōpōnētur
nōs prōpōnēmur
vōs prōpōnēminī
eī / eae / ea prōpōnentur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōpōnar
tū prōpōnāris
is / ea / id prōpōnātur
nōs prōpōnāmur
vōs prōpōnāminī
eī / eae / ea prōpōnantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōpōnerer
tū prōpōnerēris
is / ea / id prōpōnerētur
nōs prōpōnerēmur
vōs prōpōnerēminī
eī / eae / ea prōpōnerentur
Imperātīvus praesēns
tū prōpōnere
vōs prōpōniminī
Imperātīvus futūrum
tū prōpōnitor
is / ea / id prōpōnitor
eī / eae / ea prōpōnuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— prōpōnī
Īnfīnītīvus perfectum
— prōpositum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōpositum īrī
Participium perfectum
— prōpositus
Participium futūrum
— prōpōnendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary