HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← propello — definition

Conjugation of propello

Regular CEFR B2
[proːˈpɛl.loː]

to drive, push or urge forth or forward; hurl, propel Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōpellō
tū prōpellis
is / ea / id prōpellit
nōs prōpellimus
vōs prōpellitis
eī / eae / ea prōpellunt
Indicātīvus imperfectum
ego prōpellēbam
tū prōpellēbās
is / ea / id prōpellēbat
nōs prōpellēbāmus
vōs prōpellēbātis
eī / eae / ea prōpellēbant
Indicātīvus futūrum
ego prōpellam
tū prōpellēs
is / ea / id prōpellet
nōs prōpellēmus
vōs prōpellētis
eī / eae / ea prōpellent
Indicātīvus perfectum
ego prōpulī
tū prōpulistī
is / ea / id prōpulit
nōs prōpulimus
vōs prōpulistis
eī / eae / ea prōpulērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōpuleram
tū prōpulerās
is / ea / id prōpulerat
nōs prōpulerāmus
vōs prōpulerātis
eī / eae / ea prōpulerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōpulerō
tū prōpuleris
is / ea / id prōpulerit
nōs prōpulerimus
vōs prōpuleritis
eī / eae / ea prōpulerint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōpellam
tū prōpellās
is / ea / id prōpellat
nōs prōpellāmus
vōs prōpellātis
eī / eae / ea prōpellant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōpellerem
tū prōpellerēs
is / ea / id prōpelleret
nōs prōpellerēmus
vōs prōpellerētis
eī / eae / ea prōpellerent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōpulerim
tū prōpulerīs
is / ea / id prōpulerit
nōs prōpulerīmus
vōs prōpulerītis
eī / eae / ea prōpulerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōpulissem
tū prōpulissēs
is / ea / id prōpulisset
nōs prōpulissēmus
vōs prōpulissētis
eī / eae / ea prōpulissent
Imperātīvus praesēns
tū prōpelle
vōs prōpellite
Imperātīvus futūrum
tū prōpellitō
is / ea / id prōpellitō
vōs prōpellitōte
eī / eae / ea prōpelluntō
Īnfīnītīvus praesēns
— prōpellere
Īnfīnītīvus perfectum
— prōpulisse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōpulsūrum esse
Participium praesēns
— prōpellēns
Participium futūrum
— prōpulsūrus
Gerundium (genitīvus)
— prōpellendī
Gerundium (datīvus)
— prōpellendō
Gerundium (accūsātīvus)
— prōpellendum
Gerundium (ablātīvus)
— prōpellendō
Supīnum (accūsātīvus)
— prōpulsum
Supīnum (ablātīvus)
— prōpulsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōpellor
tū prōpelleris
is / ea / id prōpellitur
nōs prōpellimur
vōs prōpelliminī
eī / eae / ea prōpelluntur
Indicātīvus imperfectum
ego prōpellēbar
tū prōpellēbāris
is / ea / id prōpellēbātur
nōs prōpellēbāmur
vōs prōpellēbāminī
eī / eae / ea prōpellēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prōpellar
tū prōpellēris
is / ea / id prōpellētur
nōs prōpellēmur
vōs prōpellēminī
eī / eae / ea prōpellentur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōpellar
tū prōpellāris
is / ea / id prōpellātur
nōs prōpellāmur
vōs prōpellāminī
eī / eae / ea prōpellantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōpellerer
tū prōpellerēris
is / ea / id prōpellerētur
nōs prōpellerēmur
vōs prōpellerēminī
eī / eae / ea prōpellerentur
Imperātīvus praesēns
tū prōpellere
vōs prōpelliminī
Imperātīvus futūrum
tū prōpellitor
is / ea / id prōpellitor
eī / eae / ea prōpelluntor
Īnfīnītīvus praesēns
— prōpellī
Īnfīnītīvus perfectum
— prōpulsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōpulsum īrī
Participium perfectum
— prōpulsus
Participium futūrum
— prōpellendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary