HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← promulgo — definition

Conjugation of promulgo

Regular CEFR B2
[proːˈmʊɫ.ɡoː]

to publish, promulgate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōmulgō
tū prōmulgās
is / ea / id prōmulgat
nōs prōmulgāmus
vōs prōmulgātis
eī / eae / ea prōmulgant
Indicātīvus imperfectum
ego prōmulgābam
tū prōmulgābās
is / ea / id prōmulgābat
nōs prōmulgābāmus
vōs prōmulgābātis
eī / eae / ea prōmulgābant
Indicātīvus futūrum
ego prōmulgābō
tū prōmulgābis
is / ea / id prōmulgābit
nōs prōmulgābimus
vōs prōmulgābitis
eī / eae / ea prōmulgābunt
Indicātīvus perfectum
ego prōmulgāvī
tū prōmulgāvistī
is / ea / id prōmulgāvit
nōs prōmulgāvimus
vōs prōmulgāvistis
eī / eae / ea prōmulgāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōmulgāveram
tū prōmulgāverās
is / ea / id prōmulgāverat
nōs prōmulgāverāmus
vōs prōmulgāverātis
eī / eae / ea prōmulgāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōmulgāverō
tū prōmulgāveris
is / ea / id prōmulgāverit
nōs prōmulgāverimus
vōs prōmulgāveritis
eī / eae / ea prōmulgāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōmulgem
tū prōmulgēs
is / ea / id prōmulget
nōs prōmulgēmus
vōs prōmulgētis
eī / eae / ea prōmulgent
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōmulgārem
tū prōmulgārēs
is / ea / id prōmulgāret
nōs prōmulgārēmus
vōs prōmulgārētis
eī / eae / ea prōmulgārent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōmulgāverim
tū prōmulgāverīs
is / ea / id prōmulgāverit
nōs prōmulgāverīmus
vōs prōmulgāverītis
eī / eae / ea prōmulgāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōmulgāvissem
tū prōmulgāvissēs
is / ea / id prōmulgāvisset
nōs prōmulgāvissēmus
vōs prōmulgāvissētis
eī / eae / ea prōmulgāvissent
Imperātīvus praesēns
tū prōmulgā
vōs prōmulgāte
Imperātīvus futūrum
tū prōmulgātō
is / ea / id prōmulgātō
vōs prōmulgātōte
eī / eae / ea prōmulgantō
Īnfīnītīvus praesēns
— prōmulgāre
Īnfīnītīvus perfectum
— prōmulgāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōmulgātūrum esse
Participium praesēns
— prōmulgāns
Participium futūrum
— prōmulgātūrus
Gerundium (genitīvus)
— prōmulgandī
Gerundium (datīvus)
— prōmulgandō
Gerundium (accūsātīvus)
— prōmulgandum
Gerundium (ablātīvus)
— prōmulgandō
Supīnum (accūsātīvus)
— prōmulgātum
Supīnum (ablātīvus)
— prōmulgātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōmulgor
tū prōmulgāris
is / ea / id prōmulgātur
nōs prōmulgāmur
vōs prōmulgāminī
eī / eae / ea prōmulgantur
Indicātīvus imperfectum
ego prōmulgābar
tū prōmulgābāris
is / ea / id prōmulgābātur
nōs prōmulgābāmur
vōs prōmulgābāminī
eī / eae / ea prōmulgābantur
Indicātīvus futūrum
ego prōmulgābor
tū prōmulgāberis
is / ea / id prōmulgābitur
nōs prōmulgābimur
vōs prōmulgābiminī
eī / eae / ea prōmulgābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōmulger
tū prōmulgēris
is / ea / id prōmulgētur
nōs prōmulgēmur
vōs prōmulgēminī
eī / eae / ea prōmulgentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōmulgārer
tū prōmulgārēris
is / ea / id prōmulgārētur
nōs prōmulgārēmur
vōs prōmulgārēminī
eī / eae / ea prōmulgārentur
Imperātīvus praesēns
tū prōmulgāre
vōs prōmulgāminī
Imperātīvus futūrum
tū prōmulgātor
is / ea / id prōmulgātor
eī / eae / ea prōmulgantor
Īnfīnītīvus praesēns
— prōmulgārī
Īnfīnītīvus perfectum
— prōmulgātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōmulgātum īrī
Participium perfectum
— prōmulgātus
Participium futūrum
— prōmulgandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary